Nec levibus sanè auguriis, aut omine nullo Auguror hinc fore perpetuum per secula nomen: Dum nautis tam firma tuis, tam prodiga vitæ Pectora, inexpletâ succensa cupidine famæ, Nec turpi flectenda metu; dum maxima quercus, Majestate excelsa suâ, atque ingentibus umbris, Erigitur, vasto nodosa atque aspera trunco; Silvarum regina. Hæc formidabilis olim Noctem inter mediam nimborum, hyemesque sonantes, Ardua se attollit super æquora; quam neque fluctûs Spumosi attenuat furor, aut violentia venti Frangere, et in medio potis est disrumpere ponto. Viribus his innixa, saloque accincta frementi, Tu media inter bella sedes; ignara malorum, Quæ tolerant obsessæ urbes, cúm jam hostica clausas Fulminat ad portas acies, vallataque circúm Castra locat, sævisque aditus circumsidet armis. Talia sunt tibi perpetuæ fundamina famæ, Ante alias diis cara, BRITANNIA! Prælia cerno Inclyta, perpetuos testes quid maxima victrix, Quid possis preclara tuo, maris arbitra, ponto. Hæc inter, sanctas æternâ laude calendas Servandas recolo, quibus illa, immane minata Gentibus excidium, totum grassata per orbem Ausaque jam imperiis intactum amplectier æquor, Illa odiis lymphata, et libertate recenti GALLIA, disjectam ferali funere classem Indoluit devicta, et non reparabile vulnus. Tempore quo instructas vidit longo ordine puppes Rostratâ certare acie, et concurrere ad arma, Ætheraque impulsu tremere, Uxantisque per undas Lugubre lumen agi, atque rubentem fulgere fumum. Cerno triumphatas acies, quo tempore IBERÛM Disjectos fastus, lacerisque aplustria velis Horruit Oceanus:—quali formidine Gades Intremere, ut fractâ classem se mole moventem Hospitium petere, et portus videre relictos! Quid referam, nobis quæ nuper adorea risit, Te rursús superante, die quo decolor ibat Sanguine BELGARUM Rhenus, fluctusque minores Volvebat, frustra indignans polluta cruore Ostia, et Angliaco tremefactas fulmine rupes. Cerno pias ædes procúl, et regalia quondam Atria, cæruleis quæ preterlabitur undis Velivolus Thamesis; materno ubi denique nautas Excipis amplexu, virtus quoscumque virilis Per pelagi impulerit discrimina, quælibet ausos Pro Patriâ. Híc rude donantur, dulcique senescunt Hospitio emeriti, placidâque quiete potiti Vulnera præteritos jactant testantia casus.