Nam quondam ruptis excanduit Aetna cavernis, et velut eversis penitus fornacibus ingens evecta in longum est rapidis fervoribus unda. * * * * * ardebant agris segetes et mollia cultu iugera cum dominis, silvae collesque rubebant. * * * * * tum vero ut cuique est animus viresque rapinae tutari conantur opes, gemit ille sub auro, colligit ille arma et stulta cervice reponit, defectum raptis illum sua carmina tardant, hic velox minimo properat sub pondere pauper. * * * * * ... haec nullis parsura incendia pascunt, vel solis parsura piis. namque optima proles Amphinomus fraterque pari sub munere fortes, cum iam vicinis streperent incendia tectis, aspiciunt pigrumque patrem matremque senecta eheu defessos posuisse in limine membra, parcite, avara manus, dulces attollere praedas: illis divitiae solae materque paterque: hanc rapient praedam. mediumque exire per ignem ipso dante fidem properant. o maxima rerum et merito pietas homini tutissima virtus! erubuere pios iuvenes attingere flammae et, quacumque ferunt illi vestigia, cedunt felix illa dies, illa est innoxia terra. dextra saeva tenent, laevaque incendia fervent; ille per obliquos ignes fraterque triumphant tutus uterque pio sub pondere: suffugit illa et circa geminos avidus sibi temperat ignis, incolumes abeunt tandem et sua numina secum salva ferunt. illos mirantur carmina vatum, illos seposuit claro sub nomine Ditis nec sanctos iuvenes attingunt sordida fata, securas cessere domus et iura piorum.