[34] διττὰς γὰρ εἶναι δόξας, τὴν μὲν ἀκαταλήπτῳ συγκατάθεσον, τὴν δὲ ὑπόληψιν ἀσθενῆ Stob. ii 7, 11 m (Pearson, Z. fr. 15): cf. Plut. _Sto. rep._ 47, 10. [35] ‘opinationem autem volunt esse imbecillam adsensionem’ Cic. _Tusc. disp._ iv 7, 15; ‘opinio quae [est] imbecilla et cum falso incognitoque communis’ Cic. _Ac._ i 11, 41; so Sext. _math._ vii 151 (Arnim ii 90). [36] Epict. _Disc._ i 21, 2. [37] _ib._ i 18, 1; Sext. _math._ vii 416. [38] ἔστι δὲ αἴσθησις ἀντίληψις τῶν αἰσθητῶν Nem. _nat. hom._ vii p. 175 M (Stein, _Psych._ ii 135). [39] Cicero’s point of view appears to be that the mind-picture grasps the object: ‘[visum] cum acceptum iam et adprobatum esset, [Zeno] comprehensionem appellabat, similem eis rebus quae manu prehenderentur’ Cic. _Ac._ i 11, 41. See further Stein, _Psych._ ii 174, and R. D. Hicks, _Stoic and Epicurean_, p. 71. [40] This view is expressed by Posidonius, who bases it on Plato’s _Timaeus_: ὡς τὸ μὲν φῶς ὑπὸ τῆς φωτοειδοῦς ὄψεως καταλαμβάνεται, ἡ δὲ φωνὴ ὑπὸ τῆς ἀεροειδοῦς ἀκοῆς, οὕτως ἡ τῶν ὅλων φύσις ὑπὸ συγγενοῦς ὀφείλει καταλαμβάνεσθαι τοῦ λόγου Sext. Emp. _math._ vii 93. See also below, § 266. [41] ‘comprehensio facta sensibus et vera esse [Zenoni] et fidelis videbatur; non quod omnia, quae essent in re, comprehenderet, sed quia nihil quod cadere in eam posset relinqueret’ Cic. _Ac._ i 11, 42. [42] Diog. L. vii 51; ‘quam multa vident pictores in umbris et in eminentia, quae nos non videmus!’ Cic. _Ac._ ii 7, 20. [43] μνήμη θησαυρισμὸς οὖσα φαντασιῶν Sext. _math._ vii 373 (Arnim i 64); ‘[mens] alia visa sic arripit, ut his statim utatur; alia quasi recondit, e quibus memoria oritur’ Cic. _Ac._ ii 10, 30. [44] ‘quicquid frequens cogitatio exercet et renovat, memoriae nunquam subducitur; quae nihil perdit, nisi ad quod non saepe respexit’ Sen. _Ben._ iii 2, 3. [45] So substantially Chrysippus argued. See Sext. _math._ vii 231. [46] ὅταν δὲ ὁμοειδεῖς πολλαὶ μνῆμαι γένωνται, τότε φαμὲν ἔχειν ἐμπειρίαν Aët. _plac._ iv 11, 2. [47] Diog. L. vii 52. [48] The details of this list are variously given: e.g. ‘cum rerum notiones in animo fiant, si aut usu aliquid cognitum sit, aut coniunctione, aut similitudine, aut collatione rationis’ Cic. _Fin._ iii 10, 33. [49] Diog. L. vii 52. [50] ‘homo autem, quod rationis est particeps, per quam consequentia cernit, causas rerum videt, earumque progressus et quasi antecessiones non ignorat, similitudines comparat, et rebus praesentibus adiungit atque adnectit futuras; facile totius vitae cursum videt’ Cic. _Off._ i 4, 11. [51] So Zeller, _Stoics_ etc., p. 79.