[67] ἡ δὲ κατάληψις γίνεται ... λόγῳ τῶν δι’ ἀποδείξεως συναγομένων, ὥσπερ τὸ θεοὺς εἶναι καὶ προνοεῖν τούτους Diog. L. vii 52; ‘collatione rationis boni notio facta est; cum enim ab iis rebus, quae sunt secundum naturam, ascendit animus collatione rationis, tum ad notionem boni pervenit’ Cic. _Fin._ iii 10, 33; ‘nobis videtur observatio collegisse et rerum saepe factarum inter se collatio: per analogian nostri intellectum et honestum et bonum iudicant. noveramus corporis sanitatem; ex hac cogitavimus esse aliquam et animi. noveramus corporis vires; ex his collegimus esse et animi robur’ Sen. _Ep._ 120, 4; ‘de bonis ac malis sensus non iudicat; quid utile sit, quid inutile, ignorat. non potest ferre sententiam, nisi in rem praesentem perductus est; ratio ergo arbitra est bonorum ac malorum’ _ib._ 66, 35. [68] φυσικῶς δὲ νοεῖται δίκαιόν τι καὶ ἀγαθόν Diog. L. vii 53. [69] For the classification as a sensation see above, § 146. [70] οἱ Στωϊκοὶ τήνδε (sc. Aristotelis) τὴν κοινὴν αἴσθησιν ‘ἐντὸς ἁφὴν’ προσαγορεύουσι, καθ’ ἣν καὶ ἡμῶν αὐτῶν ἀντιλαμβανόμεθα Aët. _plac._ iv 8, 7; ‘quid de tactu, et eo quidem quem philosophi interiorem vocant aut doloris aut voluptatis?’ Cic. _Ac._ ii 7, 20. This feeling, if mistaken for the perception of an external object, is an ‘empty twitching’: φαντασία τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν· ὃ δὴ κυριώτερον διάκενος ἑλκυσμὸς παρ’ αὐτοῖς καλεῖται Sext. _math._ vii 241 (Arnim ii 64). See further Hicks, _Stoic and Epicurean_, p. 110. [71] ‘visa quaedam mitti a deo, velut ea quae in somnis videantur, quaeque oraculis auspiciis extis declarentur’ Cic. _Ac._ ii 15, 47. [72] Arnim ii 93 and 95; ‘ars vero quae potest esse nisi quae non ex una aut duabus, sed ex multis animi perceptionibus constat?’ Cic. _Ac._ ii 7, 22; ‘ex quibus [perceptis] collatis inter se et comparatis artes quoque efficimus, partim ad usum vitae, partim ad oblectationem necessariis’ _N. D._ ii 59, 148. [73] Arnim ii 95. [74] πρόληψις προλήψει οὐ μάχεται Epict. _Disc._ i 22, 1. [75] εἶναι δὲ τὴν ἐπιστήμην κατάληψιν ἀσφαλῆ καὶ ἀμετάπτωτον ὑπὸ λόγου· ἑτέραν δὲ ἐπιστήμην σύστημα ἐξ ἐπιστημῶν τοιούτων Stob. ii 7, 5 l (see also Wachsmuth’s crit. note). [76] ‘scientiam ... quam nos non comprehensionem modo rerum, sed eam stabilem quoque atque immutabilem esse censemus’ Cic. _Ac._ ii 8, 23; ‘quod erat sensu comprehensum ... si ita erat comprehensum ut convelli ratione non posset, scientiam [Zeno] nominabat’ _ib._ i 11, 41; ‘quamcunque vero sententiam probaverit [sapiens], eam sic animo comprensam habebit, ut ea quae sensibus’ _ib._ ii 37, 119. [77] See above, § 77. [78] Plut. _comm. not._ 47, 4. [79] Sext. _math._ vii 151 (Arnim ii 90); ‘scientiam, cuius compotem nisi sapientem esse neminem’ Cic. _Ac._ ii 47, 145. [80] Diog. L. vii 54, as in note 84 below. [81] See especially Pearson, Zeno fr. 11; and above, § 84.