[82] ‘omnium deinde inanium visorum una depulsio est, sive illa cogitatione informantur, ... sive in quiete, sive per vinum, sive per insaniam. nam ab omnibus eiusmodi visis perspicuitatem, quam mordicus tenere debemus, abesse dicemus.... itaque, _simul ut experrecti_ sumus [ex somno], visa illa contemnimus neque ita habemus, ut ea quae in foro gessimus’ Cic. _Ac._ ii 17, 51. [83] ‘[ab Academia disputatum est], non inesse [in sensibus] propriam, quae nusquam alibi esset, veri et certi notam’ _ib._ ii 32, 103; ‘dicunt [Academici] hoc se unum tollere, ut quicquam possit ita videri, ut non eodem modo falsum etiam possit videri’ _ib._ 11, 33. [84] κριτήριον δὲ τῆς ἀληθείας φασὶ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν, τουτέστι τὴν ἀπὸ ὑπάρχοντος, καθά φησι Χρύσιππος καὶ Ἀντίπατρος καὶ Ἀπολλόδωρος Diog. L. vii 54. This view is attributed to Zeno himself: ‘visum [Zeno ita definiit] ex eo, _quod esset_, sicut esset, impressum et signatum et effictum’ Cic. _Ac._ ii 24, 77. [85] οἱ δὲ νεώτεροι προσετίθεσαν καὶ τὸ μηδὲν ἔχουσαν ἔνστημα Sext. _math._ vii 253. [86] φαντασία πιθανὴ καὶ ἀπερίσπαστος καὶ περιωδευμένη Sext. _math._ vii 181. Such was the definition of Carneades (Schmekel, p. 344). [87] Diog. L. vii 54 (see § 80, note 68). [88] ‘posse eum [sapientem] falsa a veris distinguere’ Cic. _Ac._ ii 21, 67. [89] Diog. L. vii 54. See on this point Hicks, _Stoic and Epicurean_, p. 70. [90] ‘multum dare solemus praesumptioni omnium hominum, et apud nos veritatis argumentum est aliquid omnibus videri; tanquam deos esse _inter alia_ hoc colligimus, quod omnibus insita de dis opinio est ... neminem invenies, qui non putet et sapientiam bonum et sapere bonum’ Sen. _Ep._ 117, 6. [91] ‘opinionum commenta delet dies, naturae iudicia confirmat’ Cic. _N. D._ ii 2, 5. [92] Diog. L. vii 177. [93] οὐσίαν τἀγαθοῦ τίθενται τὴν εὐλόγιστον ἐκλογὴν τῶν κατὰ φύσιν Plut. _comm. not._ 27, 9. [94] ἐκεῖνον [τὸν Ἀντίπατρον] ὑπὸ Καρνεάδου πιεζόμενον, εἰς ταύτας καταδύεσθαι τὰς εὑρεσιλογίας _ib._ 27, 15. [95] ‘iudicis est semper in causis verum sequi; patroni nonnunquam verisimile, etiam si minus sit verum, defendere; quod scribere ... non auderem, nisi idem placeret gravissimo Stoicorum Panaetio’ Cic. _Off._ ii 14, 51. [96] ‘visus noster solita imbecillitate deceptus’ Sen. _N. Q._ i 2, 3. [97] _To himself_, v 33. [98] See above, §§ 146, 147. [99] ‘sapientem aliquando sustinere adsensionem’ Cic. _Ac._ ii 17, 53. [100] Epict. _Disc._ i 27, 17. [101] The distinction between ‘name’ and ‘class-name’ was due to Chrysippus: see Sandys, _Classical Scholarship_, i p. 144. [102] Diog. L. vii 58. [103] For these and further particulars see Sandys, _Classical Scholarship_, i ch. ix; R. Schmidt, _Stoicorum Grammatica_, pp. 18 sqq. [104] ‘Crates, nobilis grammaticus, fretus Chrysippo, homine acutissimo, qui reliquit περὶ ἀνωμαλίας III libros, contra analogiam atque Aristarchum est nixus’ Varro _L. L._ ix 1 (Arnim ii 151). [105] Orig. _cont. Celsum_ i 24 (Arnim ii 146).