[106] Varr. _L. L._ vi 11 (Arnim ii 163). [107] See Zeller, _Stoics_ etc., p. 73, n. 2; Aristotle’s distinction is between τὸν ἐν τῇ ψυχῇ λόγον and τὸν ἔξω λόγον. [108] ‘vocem Stoici corpus esse contendunt eamque esse dicunt ictum aera’ A. Gellius, _N. A._ v 15, 6. [109] ‘hunc [qui primo dicitur iam fari] Chrysippus negat loqui, sed ut loqui; ... sic in corvis, cornicibus, pueris primitus incipientibus fari, verba non esse verba’ Varro _L. L._ vi 56 (Arnim ii 143). [110] Diog. L. vii 63 to 78. [111] Varro translates this by ‘proloquium’ (Gell. _N. A._ xvi 8, 8), Cicero provisionally by ‘pronuntiatum’ (_Tusc. disp._ i 7, 14). [112] A statement or proposition is therefore a phrase ‘complete in itself’ (λεκτὸν αὐτοτελές) A. Gellius _N. A._ xvi 8, 4. [113] Diog. L. vii 45. [114] _ib._ 80 and 81. [115] ‘ex iis modis conclusiones innumerabiles nascuntur’ Cic. _Top._ 14, 57. [116] § 83. [117] ἔλυε δὲ [Ζήνων] σοφίσματα, καὶ τὴν διαλεκτικήν, ὡς τοῦτο ποιεῖν δυναμένην, ἐκέλευε παραλαμβάνειν τοὺς μαθητάς Plut. _Sto. rep._ 8, 2. [118] ‘inventus, Chrysippe, tui finitor acervi’ Pers. _Sat._ vi 80. [119] ‘placet enim Chrysippo, cum gradatim interrogetur, tria pauca sint anne multa, aliquanto prius quam ad multa perveniat, quiescere’ Cic. _Ac._ ii 29, 93. Cf. Sext. _math._ vii 416. [120] ‘si te mentiri dicis idque verum dicis, mentiris an verum dicis?’ Cic. _Ac._ ii 29, 95. [121] Epict. _Disc._ ii 17, 34. [122] ‘mus syllaba est. mus autem caseum rodit: syllaba ergo caseum rodit ... o pueriles ineptias!’ Sen. _Ep._ 48, 6 and 7; ‘quod non perdidisti, habes; cornua autem non perdidisti; cornua ergo habes’ _ib._ 49, 8. [123] Epict. _Disc._ ii 19, 1 sqq. [124] See below, §§ 220, 221. [125] Diog. L. vii 60. [126] ‘omnis oratio aut continua est aut inter respondentem et interrogantem discissa; hanc διαλεκτικήν, illam ῥητορικήν placuit vocari’ Sen. _Ep._ 89, 17. [127] Cic. _Orator_ 32, 113. [128] ‘scripsit artem rhetoricam Cleanthes. Chrysippus etiam; sed sic, ut si quis obmutescere cupierit, nihil aliud legere debeat. itaque vides quo modo loquantur; nova verba fingunt, deserunt usitata’ Cic. _Fin._ iv 3, 7. [129] Diog. L. vii 59. [130] ‘uni M. Porcio me dedicavi atque despondi atque delegavi’ Front. et Aur. _Ep._ ii 13. [131] οἱ Στωϊκοὶ δὲ τὸ εὖ λέγειν ἔλεγον τὸ ἀληθῆ λέγειν Anon. _ad Herm. Rhet. Gr._ vii 8. Hence speech was a virtue; ‘[Stoicis] hanc habeo gratiam, quod soli ex omnibus eloquentiam virtutem ac sapientiam esse dixerunt’ Cic. _de Or._ iii 18, 65. [132] ‘fuerunt et clari quidam auctores, quibus solum videretur oratoris officium docere; namque et effectus duplici ratione excludendos putabant, primum quia vitium esset omnis animi perturbatio, deinde quia iudicem a veritate pelli misericordia gratia similibusque non oporteret, et voluptatem audientium petere ... vix etiam viro dignum arbitrabantur’ Quint. _Inst. or._ v Prooem. [133] Diog. L. vii 42.