[70] ‘hac mundi divinitate perspecta tribuenda est sideribus eadem divinitas, quae ex mobilissima purissimaque aetheris parte gignuntur; ... totaque sunt calida atque perlucida, ut ea quoque rectissime animantia esse et sentire atque intellegere dicantur’ Cic. _N. D._ ii 15, 39. [71] Sen. _Ben._ vii 31, 3. [72] ‘Cleanthes ... solem dominari et rerum potiri putat’ Cic. _Ac._ ii 41, 126. [73] Diog. L. vii 139. [74] ‘idemque [Zeno] hoc modo: “nullius sensu carentis pars aliqua potest esse sentiens. mundi autem partes sentientes sunt: non igitur caret sensu mundus”’ Cic. _N. D._ ii 8, 22. [75] ‘quod ratione utitur, id melius est quam id, quod ratione non utitur. nihil autem mundo melius: ratione igitur mundus utitur’ _ib._ 8, 21; see also § 83. [76] Diog. L. vii 143; ‘haec ita fieri omnibus inter se concinentibus mundi partibus profecto non possent, nisi ea uno divino et continuato spiritu continerentur’ Cic. _N. D._ ii 7, 19. This unity of the universe is technically termed συμπάθεια τῶν ὅλων, ‘consentiens conspirans continuata cognatio rerum’ (Cic. as above). It was denied by Panaetius (Schmekel, pp. 191, 192). [77] ‘est ergo in eo virtus: sapiens est igitur et propterea deus’ Cic. _N. D._ ii 14, 39; ‘quid est autem, cur non existimes in eo divini aliquid existere, qui dei pars est? totum hoc, quo continemur, et unum est et deus; et socii sumus eius et membra’ Sen. _Ep._ 92, 30. [78] ‘From what has been said it follows that the Stoics admitted no essential difference between God and the world. Their system was therefore strictly pantheistic’ Zeller, p. 156. [79] ὥσπερ δὲ ἡμεῖς ἀπὸ ψυχῆς διοικούμεθα, οὕτω καὶ ὁ κόσμος ψυχὴν ἔχει τὴν συνέχουσαν αὐτόν, καὶ αὔτη καλεῖται Ζεύς Cornutus 2. [80] Varro Fr. i 27 b (Aug. _Civ. De._ vii 6). [81] ‘nihil quod animi quodque rationis est expers, id generare ex se potest animantem compotemque rationis’ Cic. _N. D._ ii 8, 22. [82] See above, § 101. [83] Diog. L. vii 139. [84] _ib._ [85] See below, chap. xi. [86] Sext. _math._ viii 270 (Arnim ii 727). [87] ‘inconsultus illis vanusque cursus est, qualis formicis per arbusta repentibus, quae in summum cacumen, deinde in imum inanes aguntur. his plerique similem vitam agunt, quorum non immerito quis “inquietam inertiam” dixerit’ Sen. _Dial._ ix 12, 3. [88] _ib._ vi 7, 2. [89] ‘quid dicam, quantus amor bestiarum sit in educandis custodiendisque eis, quae procreaverunt, usque ad eum finem, dum possint se ipsa defendere?’ Cic. _N. D._ ii 51, 129. [90] ‘canum vero tam fida custodia, ... quid significat?’ _ib._ 63, 158. [91] δῆλον ὅτι τὰ μὲν ἕξει διοικεῖται τὰ δὲ φύσει, τὰ δὲ ἀλόγῳ ψυχῇ Plut. _virt. mor._ 12. [92] τὴν τῆς αἰσθήσεώς τε καὶ ἐξ ἑαυτῆς κινήσεως [αἰτίαν ὀνομάζομεν] ψυχήν Galen _adv. Iul._ v (Arnim ii 718).