[135] τὴν δὲ ψυχὴν γενητήν τε καὶ φθαρτὴν λέγουσιν· οὐκ εὐθὺς δὲ τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν φθείρεσθαι, ἀλλ’ ἐπιμένειν τινὰς χρόνους καθ’ ἑαυτήν ib. 6; ‘Stoici ... diu mansuros aiunt animos, semper negant’ Cic. _Tusc. disp._ i 31, 77. [136] τὴν μὲν τῶν σπουδαίων [ψυχὴν διαμένειν] μέχρι τῆς εἰς πῦρ ἀναλύσεως τῶν πάντων, τὴν δὲ τῶν ἀφρόνων πρὸς ποσούς τινας χρόνους· ... τὰς δὲ τῶν ἀφρόνων καὶ ἀλόγων ζῷων ψυχὰς συναπόλλυσθαι τοῖς σώμασι Ar. Did. fr. 39, 6 and 7. [137] Arnim ii 815. [138] [αἱ ψυχαὶ] λεπτομερεῖς οὖσαι καὶ οὐχ ἧττον πυρώδεις ἢ πνευματώδεις εἰς τοὺς ἄνω μᾶλλον τόπους κουφοφοροῦσι ... τὸν ὑπὸ σελήνην οἰκοῦσι τόπον Sext. _math._ ix 71 to 73 (Arnim ii 812); Ar. Did. fr. 39, 4; ‘si [animae] permanent et conservant habitum suum, ... necesse est ferantur ad caelum et ab his perrumpatur et dividatur crassus hic et concretus aer; calidior enim est vel potius ardentior animus, quam est hic aer’ Cic. _Tusc. disp._ i 18, 42; ‘itaque sublimantur animae sapientes ... apud Stoicos sub lunam’ Tert. _de an._ 54 (Arnim ii 814). [139] τροφῇ τε χρῶνται οἰκείᾳ τῇ ἀπὸ τῆς ἀναθυμιάσει ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἄστρα Sext. _math._ ix 73; ‘fortium animas existimant in modum siderum vagari in aere’ Comm. _in Lucan._ ix 6 (Arnim ii 817). [140] εἰ οὖν διαμένουσιν αἱ ψυχαί, δαίμοσιν αἱ αὐταὶ γίγνονται Sext. as in note 138; φασὶ δὲ εἶναι καί τινας δαίμονας καὶ ἤρωας, τὰς ὑπολελειμμένας τῶν σπουδαίων ψυχάς Diog. L. vii 151; ‘plenus [est] aer immortalium animorum’ Cic. _Div._ i 30, 64, quoting from Posidonius. [141] ‘[Stoici] existimant animam hominis magno pondere extriti permanere non posse et statim spargi’ Sen. _Ep._ 57, 7; Seneca himself rejects this opinion. [142] Κλεάνθης μὲν οὖν πάσας [τὰς ψυχὰς] ἐπιδιαμένειν μέχρι τῆς ἐκπυρώσεως, Χρύσιππος δὲ τὰς τῶν σοφῶν μόνον Diog. L. vii 157. [143] ‘esse inferos Zenon docuit et sedes piorum ab impiis esse discretas; et illos quidem quietas ac delectabiles incolere regiones, hos vero luere poenas in tenebrosis locis atque in caeni voraginibus horrendis’ Lactant. _Div. inst._ vii 7, 13 (Arnim i 147); ‘reliquas animas ad inferos deiciunt’ Tert. _de an._ 54. Cf. Cic. fr. 240, 6. [144] Pearson, _Fragments_, p. 146. [145] So Hirzel, _Untersuchungen_ ii p. 29 note. [146] ‘et metus ille foras praeceps Acheruntis agendus, | funditus humanam qui vitam turbat ab imo, | omnia suffuscans mortis nigrore, neque ullam | esse voluptatem liquidam puramque relinquit’ _R. N._ iii 37-40. [147] Cic. _Tusc. disp._ i 16, 36. [148] _N. D._ ii 2, 5. [149] ‘cogita illa, quae nobis inferos faciunt terribiles, fabulam esse; nullas imminere mortuis tenebras nec carcerem nec flumina igne flagrantia nec oblivionis amnem nec tribunalia ... [nec] ullos iterum tyrannos. luserunt ista poetae et vanis nos agitavere terroribus’ Sen. _Dial._ vi 19, 4. Here we have the opposite extreme to the statement in note 131.