_Quæ Anno superiore Ecclesiarum Zelandicarum nomine, missæ sunt ad nos Literæ, ut eas communis totius Ecclesiæ vestræ Religicæ voluntatis restes suisse interpretaremur, effecit benevolentia vestra tot tantisque officiis nobis spectata: Quam sententiam nobis confirmarunt ea quæ copiosè clarissimus Eques_ D. Archibadus Jonsto nus Varistonus _in soro supremo Judex, à reliquis tum Ordinum cum Ecclesiæ hujus Regni Delegate_ Londine _nonita pridem remissus, in hac ipsa Synodo Nationali de eximio vestro erga nos syudio commemoravit: Præfertim quanta fid, quam solicita diligentia nofsram, vel Domini potius nostri Jesu Christi causam, quæ nunc_ Londini _agitur & promoveriitis, & promovers etiamnum fatagatis. Quo in negotio, ex iis, quorum ab eo resitata audivimus nomina, de propensa reliquorum voluntate & cura, ut conciliandæ Ecclesiarum Britannicarum unionis fæliciter suscepta consilia, vestra ope & opera prosperum mature fortiantur exitum, minime obscura fecimus indicia. Sunt hæc tam illuseria __ benevolentiæ vestræ testimonia, & in omnium bonorum oculis adeo perspicua ut eorum memoriam nulla unquam delere potuerint oblivia. Laboris autem & jam inpensi & porrò suscepti ad controversias in Synodo_ Londinensi _suborientes fœliciter expediendas & decidendas nequando pœniteat ex eo quem per divinam jam benedictionem fructum cepistis, optima quæque in posterum sperare consentaneum est._ _Huic tam honorifice beneficiorum vestrorum commemorationi à_ D. Varistonio _factæ supervenerunt ex partibus Hiberniæ aquilonaribus Literæ multorum Chirographis subsignatæ; Qui singularis gratiæ in illam Ecelesiam divinitus effusæ, ex quo tempore in societatem fœderistrium unitorum sub Rege nostro Regnorum admissi sunt,_ “_mentione facta, hujus inquiunt divinæ benedictionis amplissimum nuper habuimus testimonium. Sanctorum in Belgio liberalitatem eximiam; Qui nobis, ignotis licet & poregrinis, fratres se nostri amantissimos, & malorum nostrorum sensu tenerrima compunctos aperte demonstrârunt. Pauculos enim nos gladis superstites, & fame propediem interituros, omnibus extremis circumventos, in ipso articulo sublevarunt: Nec tantum oratione ad consolationum composita nobis animos confirmârunt, hortantes ut humiliter incedentes Deum liberatorem expectemus, qui non nisi ad breve tempus aciem suam à domo_ Jacob _abscondere solet, sed subsidio insuper opulento cum annonæ tum aliarum rerum ad nostram intantis angustis relaxationem & solatium necessarium copiose nos refocillârunt. Tantum munificentiam cum supplices a Deo contendimus, ut septuplam ipsis in sinum rependat tum demisse vos etiam atque etiam rogamus ut in tanti beneficii agnitione Ecclesiis Belgicis, nobi eum gratias agatis. Hæc illi. In quo quidem officio si illis desimus, in nos pariter & illos graviter peccemus._”