All nations, before the just length of the Solar year was known, reckoned months by the course of the moon; and years by the [47] returns of winter and summer, spring and autumn: and in making Calendars for their Festivals, reckoned thirty days to a Lunar month, and twelve Lunar months to a year; taking the nearest round numbers: whence came the division of the Ecliptic into 360 degrees. So in the time of _Noah_'s flood, when the Moon could not be seen, _Noah_ reckoned thirty days to a month: but if the Moon appeared a day or two before the end of the month, [48] they began the next month with the first day of her appearing: and this was done generally, 'till the _Egyptians_ of _Thebais_ found the length of the Solar year. So [49] _Diodorus_ tells us that _the _Egyptians_ of _Thebais_ use no intercalary months, nor subduct any days_ [from the month] _as is done by most of the _Greeks__. And [50] _Cicero_, _est consuetudo Siculorum cæterorumque Græcorum, quod suos dies mensesque congruere volunt cum Solis Lunæque ratione, ut nonnumquam siquid discrepet, eximant unum aliquem diem aut summum biduum ex mense_ [civili dierum triginta] _quos illi_ εξαιρεσιμους _dies nominant_. And _Proclus_, upon _Hesiod_'s τριακας mentions the same thing. And [51] _Geminus_: Προθεσις γαρ ην τοις αρχαιοις, τους μεν μηνας αγειν κατα σεληνην, τους δε ενιαυτους καθ' ‛ηλιον. Το γαρ ‛υπο των νομων, και των χρησμων παραγγελλομενον, το θυειν κατα γ', ηγουν τα πατρια, μηνας, ‛ημερας, ενιαυτους: τουτο διελαβον απαντες ‛οι ‛Ελληνες τωι τους μεν ‛ενιαυτους συμφωνως αγειν τωι ‛ηλιωι· τας δε ‛ημερας και τους μηνας τηι σεληνη. εστι δε το μεν καθ' ‛ηλιον αγειν τους ενιαυτους, το περι τας αυτας ‛ωρας του ενιαυτου τας αυτας θυσιας τοις θεοις επιτελειθαι, και την μεν εαρινην θυσιαν δια παντος κατα το εαρ συντελειθαι· την δε θερινην, κατα το θερος· ‛ομοιως δε και κατα τους λοιπους καιρους του ετους τας αυτας θυσιας πιπτειν. Τουτο γαρ ‛υπελαβον προσηνες, και κεχαρισμενον ειναι τοις θεοις. Τουτο δ' αλλως ουκ αν δυναιτο γενεσθαι, ει μη ‛αι τροπαι, και ‛αι ισημεριαι περι τους αυτους τοπους γιγνοιντο. Το δε κατα σεληνην αγειν τας ‛ημερας, τοιουτον εστι· το ακολουθως τοις της σεληνης φωτισμοις τας προσηγοριας των ‛ημερων γινεσθαι. απο γαρ των της σεληνης φωτισμων ‛αι προσηγοριαι των ‛ημερων κατωνομασθησαν. Εν ‛ηι μεν γαρ ‛ημεραι νεα ‛η σεληνη φαινεται, κατα συναλοιφην νεομηνια προσηγορευθη· εν ‛ηι δε ‛ημεραι την δευτεραν φασιν ποιειται, δευτεραν προσηγορευσαν· την δε κατα μεσον του μηνος γινομενην φασιν της σεληνης, απο αυτου του συμβαινοντος διχομηνιαν εκαλεσαν. και καθολου δε πασας τας ‛ημερας απο των της σεληνης φωτισματων προσωνομασαν. ‛οθεν και την τριακοστην του μηνος ‛ημεραν εσχατην ουσαν απο αυτου του συμβαινοντος τριακαδα εκαλεσαν. _Propositum enim fuit veteribus, menses quidem agere secundum Lunam, annos vero secundum Solem. Quod enim a legibus & Oraculis præcipiebatur, ut sacrificarent secundum tria, videlicet patria,