Cap^m. xxi. Clarius aspiciens oculis vigilantibus orbem, Nubeque depulsa convaluisse diem, 2060 Percipiens furias veteri de lege repressas, Et noua quod fractum lex reparasset iter, Illesosque mei nunc palpans corporis artus, Exultans humeros sustinuisse caput, Creuit amicicia vetus et fugit impetus ire, Et renouantur eo tempore iura viri. Tunc prius ad dominum cordis nouitate reviuens Cantica celsithrono laudis honore dedi: Non tamen ad plenum fateor mea corda redisse, Qui mala tam subito tanta per ante tuli.[303] 2070 Qui semel est lesus fallaci piscis ab hamo, Sepe putat reliquis arma subesse cibis; Vix satis est hodie tutus qui corruit heri,[304] Tranquillas eciam naufragus horret aquas: Sic ego dum recolo steteram quibus ipse periclis, Dampna priora michi posteriora timent: In pelago positus sic me meminisse procellam Nosco, quod a mentis non cadet ipsa viis. Me miserum! quanto cogor meminisse dolore Temporis illius, quo dolor omnis erat! 2080 Nunc tamen euasus, quia viuo furore remoto, Cum laudis iubilo cantica soluo deo.[305] Stella Maria maris, michi que mulcebat amaros Fluctus ne periam, laudo quietus eam. Gaudeo pre cunctis quia non me Cilla vorauit, In cuius positus gutture totus eram: Hostibus in mediis interque pericula versor, Set pietate dei sum modo liber ego: Sic ego transiui latebras horrenda ferarum Oraque, nec mortis morsus habebar eis. 2090 Vt rosa per spinas non nouit acumine pungi, Eripior gladio sic ferientis ego. Sic cum rusticitas fuerat religata cathenis, Et paciens nostro subiacet illa pede,[306] Ad iuga bos rediit, que sub aruis semen aratis Creuit, et a bello rusticus ipse silet. Sic ope diuina Sathane iacet obruta virtus, Que tamen indomita rusticitate latet; Semper ad interitum nam rusticus insidiatur, Si genus ingenuum subdere forte queat. 2100 Nam fera rusticitas nullo moderatur amore, Corde set aduerso semper amara gerit: Subditus ipse timet nec amat seruilis arator, Fedat et hunc cicius qui magis ornat eum. Forcius ergo timor stimulans acuatur in ipsos, Et premat hos grauitas quos furit illa quies: Qui premunitur non fallitur ingeniosus, Per mala preterita dampna futura cauet. Dextra tamen domini virtutem fecit, vt illa A me transiret plena furore dies: 2110 Contritus laqueus est, a quo liber abiui, Et velut a sompno sum renouatus homo. Vt cecidi subito, subiti releuamina casus Dat deus, et lapsum subleuat ipse pedem: Viuere nunc video michi sompnum, nunc puto vitam Esse meam, nouitas cor michi tanta tenet: Me polus absoluit, quamuis sua fulmina misit, Terret nec nocuit illa procella michi. Qui michi consilium viuendi mite dedisti, Cum foret in misero pectore mortis amor, 2120