The Curse of Kehama, Volume 1 (of 2)Southey, Robert
General
The Curse of Kehama, Volume 1 (of 2)
Southey, Robert
English poetry -- 19th century
"In the beginning of August, after a sun-shine day, the air became
suddenly misty about six o'clock; I walked, however, by the road side
from seven to eight, and observed, in many places, that a shower of
big drops of water was falling under the large trees, although no rain
{183} fell elsewhere. The road and path continued dusty, and the
field-gates showed no signs of being wetted by the mist. I have often
noticed the like fact, but have not met with a satisfactory
explanation of this power in trees to condense mist."
I am not the only poet who has availed himself of the Fierro Tree. It
is thus introduced in the Columbus of Carrara,--a singular work,
containing, amid many extravagancies, some passages of rare merit:
Ecce autem inspector miri dum devius ignis
Fertur, in occursum miræ magis incidit undæ.
Æquoris in medio diffusi largiter arbor
Stabat, opaca, ingens, ævoque intacta priori,
Grata qiues Nymphis, et grata colentibus umbram
Alitibus sedes, quarum vox blanda, nec ullâ
Musicus arte canor sylvam resonare docebat.
Auditor primum rari modulaminis, utque
Cominus admovit gressum, spectator et hæsit;
Namque videbat, uti de cortice, deque supernis
Crinibus, argentum guttatim mitteret humens
Truncus, et ignaro plueret Jove; moxque serenus
In concham caderet subjecti marmoris imber,
Donec ibi in fontem collectis undique rivis
{184}
Cresceret, atque ipso jam non ingratus ab ortu
Redderet humorem matri, quæ commodat umbram.
Dum stupet et quærit, cur internodia possit
Unda; per et fibras, virides et serpere rugas,
Et ferri sursum, genio ducente deorsum;
Adstitit en Nympha; dubitat decernere, Nais,
Anne Dryas, custos num fontis, an arboris esset;
Verius ut credam, Genius sub imagine Nymphæ
Ille loci fuerat. Quam præstantissimus Heros
Protinus ut vidit, Parce, o pulcherrima, dixit,
Si miser, et vestras ejectus nuper ad oras
Naufragus, idem audax videor fortasse rogando.
Dic age, quas labi video de stipite, lymphæ
Montibus anne cadant, per operta foramina ductæ,
Mox trabis irriguæ saliant in frondea sursum
Brachia, ramalesque tubos; genitalis an alvus
Umbrosæ genitricis alat; ceu sæpe videmus
Balsama de truncis, stillare electra racemis.
Pandere ne grave sit cupienti noscere causam
Vilia quæ vobis usus miracula fecit.
Hæc ubi dicta, silet. Tum Virgo ita reddidit, Hospes
Quisquis es, (eximium certe præsentia prodit)
{185}
Deciperis, si forte putas, quas aspicis undas
Esse satas terrâ; procul omni a sede remota
Mira arbos, uni debet sua munera Cœlo.
Quâ ratione tamen capiat, quia noscere gestis
Edicam; sed dicendis ne tædia repant,
Hic locus, hæc eadem, de quâ cantabitur, arbor
Dat tempestivam blandis afflatibus umbram:
Hic una sedeamus; et ambo fontis ad undam
Consedere; dehinc intermittente parumper
Concentu volucrum, placido sic incipit ore.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account