Nomine Canariæ, de quâ tenet Insula nomen, Virgo fuit, non ore minus, quam prædita raræ Laude pudicitiæ, mirum quæ pectore votum Clausit, ut esse eadem genitrix et virgo cupiret. At quia in Urbe satam fuerat sortita parentem Ortum rure Patrem, diversis moribus hausit Hinc sylvæ austeros, teneros hinc Urbis amores. Sæpe ubi visendi studio convenerat Urbes, Et dare blanditias natis et sumere matres Viderat ante fores, ut mater amavit amari. Sæpe ubi rure fuit de nymphis una Dianæ, Viderat atque Deam thalami consorte carentem, Esse Deæ similis, nec amari ut mater amavit. Sed quid aget? cernit fieri non posse quod optat; {186} Non optare tamen, crudelius urit amantem. Noctis erat medium: quo nos sumus, hoc erat illa Forte loco, Cœloque videns splendescere Lunam, O Dea, cui triplicis concessa potentia regni, Parce precor, dixit, si quæ nunc profero, non sum Ausa prius; quod non posses audire Diana, Cum sis Luna potes; tenebræ minuere pudorem. Est mihi Virginitas, fateor, re charior omni, Attamen, hâc salvâ, fœcundæ si quoque Matris Nomina miscerem, duplici de nomine quantum Ambitiosa forem; certe non parva voluptas Me caperet, coram si quis me luderet infans Si mecum gestu, mecum loqueretur ocellis, Cumque potest, quacumque potest, me voce vocaret, Cujus et in vultu multum de matre viderem. Ni sinit hoc humana tamen nature licere, Fiat quâ ratione potest; mutare figuram Nil refert, voti compos si denique fiam. Annuit oranti facilis Dea; Virgine digna Et quia vota tulit, Virgo probat. Eligit ergo De grege Plantarum ligni quæ cœlibis esset. Visa fuit Platanus: placet hæc; si vertat in istam Canariæ corpus, sibi tempus in omne futuram Tam caram esse videt, quam sit sua laurea Phœbo. Nec mora, poscenti munus, ne signa deessent {187} Certa dati, movit falcatæ cornua frontis. Virginis extemplo cœpere rigere crura Tenvia vestiri duro præcordia libro, Ipsaque miratur, cervix quod eburnea, quantum It Cœlo, tantum tendant in Tartara plantæ; Et jam formosâ de Virgine stabat et Arbos Non formosa minus; qui toto in corpore pridem Par ebori fuerat, candor quoque cortice mansit. Sed deerat conjux uxoris moribus æque Integer et cœlebs, et Virginitatis amator, Quo fœcunda foret; verum tellure petendus Hon hic, ab axe fuit. Quare incorruptus et idem Purior e cunctis stellatæ noctis alumnis Poscitur Hersophorus, sic Graii nomine dicunt, Rorem Itali. Quocumque die (quis credere posset?) Tamquam ex condicto cum Sol altissimus extat, Sydereus conjux nebulæ velatus amictu Labitur huc, niveisque maritam amplectitur alis: Quodque fidem superat, parvo post tempora fœtum Concipit, et parvo post tempore parturit arbor, Molle puerperium vis noscere? consule fontem, Qui nos propter adest, in quo mixtura duorum Agnosci possit, splendet materque paterque. Læta fovet genitrix, compos jam facta cupiti; Illius optarat vultu se noscere, noscit; {188}