[217] It is not necessary to prove this letter to have been the
composition of Frederick or his ministers. If it be (as it doubtless
is) contemporary, it is equally to the purpose as an evidence of the
feelings and ideas of the age. As a reviewer of a former edition of
this book has questioned its authenticity, I may mention that it is to
be found not only in Hoveden, but also in the 'Itinerarium regis
Ricardi,' in Ralph de Diceto, and in the 'Chronicon Terrae Sanctae.'
[See Mr. Stubbs' edition of Hoveden, vol. ii. p. 356.]
[218] Liutprand, _Legatio Constantinopolitana_. Nicephorus says, 'Vis
maius scandalum quam quod se imperatorem vocat.'
[219] Otto of Freising, i.
[220] 'Isaachius a Deo constitutus Imperator, sacratissimus,
excellentissimus, potentissimus, moderator Romanorum, Angelus totius
orbis, heres coronæ magni Constantini, dilecto fratri imperii sui,
maximo principi Alemanniæ.' A remarkable speech of Frederick's to the
envoys of Isaac, who had addressed a letter to him as 'Rex Alemaniæ'
is preserved by Ansbert (_Historia de Expeditione Friderici
Imperatoris_):--'Dominus Imperator divina se illustrante gratia
ulterius dissimulare non valens temerarium fastum regis (_sc._
Græcorum) et usurpantem vocabulum falsi imperatoris Romanorum, hæc
inter cætera exorsus est:--"Omnibus qui sanæ mentis sunt constat, quia
unus est Monarchus Imperator Romanorum, sicut et unus est pater
universitatis, pontifex videlicet Romanus; ideoque cum ego Romani
imperii sceptrum plusquam per annos XXX absque omnium regum vel
principum contradictione tranquille tenuerim et in Romana urbe a summo
pontifice imperiali benedictione unctus sim et sublimatus, quia
denique Monarchiam prædecessores mei imperatores Romanorum plusquam
per CCCC annos etiam gloriose transmiserint, utpote a Constantinopolitana
urbe ad pristinam sedem imperii, caput orbis Romam, acclamatione
Romanorum et principum imperii, auctoritate quoque summi pontificis et
S. catholicæ ecclesiæ translatam, propter tardum et infructuosum
Constantinopolitani imperatoris auxilium contra tyrannos ecclesiæ,
mirandum est admodum cur frater meus dominus vester Constantinopolitanus
imperator usurpet inefficax sibi idem vocabulum et glorietur stulte
alieno sibi prorsus honore, cum liquido noverit me et nomine dici et
re esse Fridericum Romanorum imperatorem semper Augustum."'
Isaac was so far moved by Frederick's indignation that in his next
letter he addressed him as 'generosissimum imperatorem Alemaniæ,' and
in a third thus:--
'Isaakius in Christo fidelis divinitus coronatus, sublimis, potens,
excelsus, hæres coronæ magni Constantini et Moderator Romeon Angelus
nobilissimo Imperatori antiquæ Romæ, regi Alemaniæ et dilecto fratri
imperii sui, salutem,' &c., &c. (Ansbert, _ut supra_.)
[221] Baronius, ad ann.
[222] See Appendix, Note C.
[223] Godefr. Viterb., _Pantheon_, in Mur., _S. R. I._, tom. vii.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account