SEPTIMUS DOCTOR. Super illas maladias, Dominus bachelierus dixit maravillas; Mais, si non ennuyo doctissimam facultatem Et totam honorabilem companiam Tam corporaliter quam mentaliter hic praesentem, Faciam illi unam quaestionem; De hiero maladus unus Tombavit in meas manus, Homo qualitatis et dives comme un Crésus. Habet grandam fievram cum redoublamentis, Grandam dolorem capitis, Cum troublatione spirii et laxamento ventris. Grandum insuper malum au côté, Cum granda difficultate Et pena a respirare; Veuillas mihi dire, Docte bacheliere, Quid illi facere. BACHELIERUS. Clysterium donare, Postea seignare, Ensuita purgare. CHORUS. Bene, bene, bene, bene respondere. Dignus, dignus est intrare In nostro docto corpore. IDEM DOCTOR. Mais, si maladia Opiniatria Ponendo modicum a quia Non vult se guarire, Quid illi facere? BACHELIERUS. Clysterium donare, Postea seignare, Ensuita purgare, Reseignare, repurgare, et reclysterizare. CHORUS. Bene, bene, bene, bene respondere. Dignus, dignus est intrare In nostro docto corpore. OCTAVUS DOCTOR. Impetro favorabile congé A domino praeside, Ab electa trouppa doctorum, Tam practicantium quam practica avidorum, Et a curiosa turba badodorum. Ingeniose bacheliere Qui non potuit esse jusqu’ici déferré, Faciam tibi unam questionem de importantia. Messiores, detur nobis audiencia. Isto die bene mane, Paulo ante mon déjeuné, Venit ad me una domicella Italiana jadis bella, Et ut penso encore un peu pucella, Quae habebat pallidos colores, Fievram blancam dicunt magis fini doctores, Quia plaigniebat se de migraina, De curta halena, De granda oppressione, Jambarum enflatura, et effroyebili lassitudine; De batimento cordis, De strangulamento matris, Alio nomine vapor hystérique, Quae, sicut omnes maladiae terminatae en ique, Facit a Galien la nique. Visagium apparebat bouffietum, et coloris Tantum vertae quantum merda anseris. Ex pulsu petito valde frequens, et urina mala Quam apportaverat in fiola Non videbatur exempta de febricules; Au reste, tam debilis quod venerat De son grabat In cavallo sur une mule, Non habuerat menses suos Ab illa die qui dicitur des grosses eaux; Sed contabat mihi à l’oreille Che si non era morta, c’était grand merveille, Perchè in suo negotio Era un poco d’amore, et troppo di cordoglio; Che suo galanto sen era andato in Allemagna, Servire al signor Brandeburg una campagna. Usque ad maintenant multi charlatani, Medici, apothicari, et chirurgiani Pro sua maladia in veno travaillaverunt, Juxta même las novas gripas istius bouru Van Helmont, Amploiantes ab oculis cancri, ad Alcahest;