"Catholicorum infelicitati adscribendum est", he writes, "quod sub id tempus fato functus sit vir integerrimus atque clarissimus Dermysius Mac Carrhus, Corcaghae et Clueniae Episcopus, qui annos viginti et amplius in hac insula in fide retinenda magnopere insudavit, dumque bellum hoc gerebatur, movendis Catholicorum animis, ut Christianam pietatem armis defenderent, multum studii et laboris impendit: cujus interitu Ibernorum concordia non minima parte elanguit. Quae ob merita in Dei ecclesiam et Iberniae regnum collata, cum ejus caput Angli diu frustra impetiverint, tandem illius interfectori vel deprehensori grandem pecuniae summam constituerunt, quin etiam tam inexpiabili odio eum prosequuti sunt ut illius etiam consanguineos labefactare non destiterint. Ex quibus Thomam MacCrachum antistitis nepotem ex fratre Thoma deprehensum ad fidem Catholicam deserendam cogere et praemiis et terrore sunt conati: qua spe dejecti magni et maxime Catholici animi virum securi percusserunt. Sed quoniam in episcopi mentionem incidimus, illud ejus magnum atque rarum mirum nequeo silentio praeterire quod chirographum vix male effingeret, aliam vero ne litteram quidem unam visus sit unquam scribere, cum tamen adeo disertus atque sapiens evaserit ut doctor in utroque jure creatus sacram Theologiam Lovaniae annos aliquot publice sit professus, quippe tanto ingenii acumine tamque felici memoria pollebat ut ne discipulus quidem necesse habuerit lectionem notis excipere, et de doctrina Christiana libellum Ibernice scriptum posteris reliquerit, cujus praeceptis in hunc usque diem juventus in ea insula excolitur" (_Hist. Cath._, pag. 223).