Reverendis in Christo patribus, Versi Manasgardensi, ac fratri Joanni electo Clatensi Majoris Armeniae, Richardus Radulphus Archiepiscopus Armachanus, Hiberniae Primas, per gratiam sitire justitiam donec hauriatis aquas in gaudio de fontibus Salvatoris. Ex revelatione Vestrae sanctae devotionis accepi, ob defectum exercitii in Sacris Scripturis antiquas quasdam hereses a Sanctis Patribus reprobatas, et nonnullas contra S. Scripturas novellas assertiones erroneas in vestris partibus pullulasse, propter quas per doctores Latinos ex sacris Literis resecandas, eo quia earum patroni auctoritatem Ecclesiae Romanae non admittunt estimantes ejus auctoritatem ex Sacris Literis probari non posse, ad Romanam curiam zelus domus Dei et Christi charitas vos adduxit. Cum vero super ipsis erroribus vobis cum ibidem aliquoties contulissem, meam exilitatem devotius stimulastis ut super quaestionibus vestris illud vobis scriberem quod mihi dignaretur Dominus aperire. Cui Vestro tam accepto Deo desiderio resistere non audebam, exactiones spiritualis usurae formidans, si de bonis a Domino acceptis officium negligerem institoris, et juxta ipsius promissa _qui evangelizantibus dat verba virtute multa_ ardenter desideratis ampliora ob hoc recipite ut abundem magis. Nec debent indignari mihi majores, ex quo ipsi per quos melius perfici potuit illud penitus neglexerunt, et ego cum vidua evangelica cupiam minuta, quae habeo in Domini domum offerre, ipso teste confidens humilis orationis suffragio amplius quam subtilitate ingenii difficilia penetrare. Nec majorum correctionem renuo sed affecto, et ipsum opus, (cujus titulem volui esse _De quaestionibus Armenorum quod_ in xix. particulas sive libros distinxi, singulis libris materiam fidei et ipsius causam premittendo), approbationi et reprobationi nostri Papae Patris Clementis VI. universalis Ecclesiae Summi Pontificis in toto et in parte committo. In primis quinque libris illa principalis quaestio Armenorum pertractabitur: numquid Christus habuit in se duas plenas naturas, scilicet, divinam et humanam ita quod propter unionen illarum duarum naturarum in ipso fuit Dominus IESVS Christus veraciter suppositum, persona, sive hypostasis in utraque natura verus Deus et verus homo.