Ideo enim rubrica praescribit in Missa solemni: _Thuriferarius genuflexus in cornu epistolae ter incensat Hostiam, cum elevatur, et similiter calicem, posito incenso in thuribulo absque benedictione_, tum quia unica haec est incensatio, quae ad Sacramentum adolendum fit in Missa, solemni, tum quia alius non est thuriferario dignior, qui eo fungatur munere; nam sacerdos celebrat, diaconus ei assistit, subdiaconus impeditus est patena, cæremoniarius invigilat ut quisque suo fungatur officio. Id adeo verum est, ut in Missa defunctorum cum dignior thuriferario subdiaconus non sit impeditus, Sacramentum incensat jubente rubrica: _Subdiaconus non tenet patenam post celebrantem, sed tempore elevationis Sacramenti in cornu epistolae illud incensat_. Contra vero cum benedicendus est populus cum Sacramento, curnam iteranda erit thurificatio per acolythum, si jam ab omnium in ea actione ministrantium dignissimo, celebrante scilicet, peracta fuerat? Si has rationes parvi fieri oportere existimas, haud contemnendum censeas librorum ritualium silentium, qui certe hanc thurificationem demandassent, quemadmodum jusserunt fieri ad hymni cantum ante orationem. Haec dixi, ne quid magis congruum mihi videtur, praeterirem: caeterum absit ut velim turbas movere, ac damnare consuetudinem, quae licet minus conveniat, ritus tamen substantiam non laedit. Cum autem eadem consuetudo in bene multis ecclesiis obtineat, difficillimum esset eamdem penitus eliminare". DOCUMENTS. I. _Venerabili Fratri Gregorio Archiepiscopo Monacensi et Frisingensi._ PIUS PP. IX.