Haec porro est indicata declaratio, ipsis verbis quibus in citata _Cameracen._ reperitur. “De adiunctis Amplitudinis tuae precibus cum ad SSmum. Dominum Nostrum relatum fuerit placuit cidem Sanctitati Suae, eadem et tibi dare responsa quae ad alios quoque Antistites, per hanc Sacram Congregationem Concilii transmissa sunt. Ordinariorum scilicet esse de re cognoscere et perpendere, num revera necessitas urgeat ut Sacerdos duas Missas celebrare cogatur, nec aliter utendum concessa hac iteratione, quam iuxta conditiones ab ipsis apponendas, habita locorum, populorum, et paucitatis Sacerdotum, ac proinde verae necessitatis ratione de qua legatur Benedicti XIV. Constitutio _Declarasti_ … _ad Episcopum Oscensem anni 1746_, et in eius apere _De sacrificio Missae lib. 3 cap. 5, et 6_. Ipsorum vero conscientia oneratur stricte, nec permissio concedatur generaliter, quasi privilegium alicui Sacerdoti; sed ob peculiares casus, et necessitatis causa, ab ipso examinata, qui praeterea moneat Parochos quibus facultatem iterum, eadem die, secundam Missam celebrandi concesserit, ne eleemosynam vel stipendium a quovis et sub quocumque pretextu, pro ea percipiant, iuxta decreta alias edita a S. Congregatione, sed eam pro populo sibi commisso gratis applicent”. Resolutiones vero quae in _Cameracen._ reperiuntur quibus S. C. C. censuit ad secundum propositum superius dubium respondere, sunt sequentes. Cum in _Cameracen._ quaereretur. I. “An Parochus qui duas Parochias regit et ideo bis in die celebrat, utrique Parochiae suam missam applicare teneatur non obstante redituum exiguitate”. II. “An Parochus, qui in una eademque Parochia, bis eadem die celebrat, utramque Missam populo sibi commisso, gratis applicare omnino teneatur”. III. “An Vicarii aut alii Sacerdotes curam animarum non habentes, si quando, bis in die celebrant ut fit quandoque, seu ut numero sufficienti, Missae in Ecclesia Parochiali celebrentur, seu ut Hospitalia, Carceres, sanctimonialium Conventus, Missa non careant, secundum et ipsi Missam pro populo gratis applicare teneantur”. “Et quatenus affirmative ad I. II. et III.”. IV. “An et quomodo concedendum sit Parochis, qui diebus dominicis aliisque festis bis celebrant, ut unius Missae liberam habeant applicationem, et stipendium pro ea recipere valeant in casu”. V. “An et quomodo concedendum sit Sacerdotibus curam animarum non habentibus, quoad utramque Missam in casu”. Sacra Congregatio Concilii die praedicta respondit: Ad I. _Affirmative._ Ad II. _Negative firma prohibitione recipiendi eleemosynam pro secunda Missa._ Ad III. _Negative quatenus curam animarum non habeant, firma semper prohibitione recipiendi eleemosynam pro secunda Missa._ Ad IV. _Negative, et Episcopus provideat ad formam Constitutionis Benedicti XIV._ “Cum semper oblatas §. 8”. Ad V. _provisum in tertio_. EX QUIBUS OMNIBUS BREVITER COLLIGES: I. Extra verae necessitatis casus, Missam iterare non licere.[20]