SIC hostes accipiunt: at domi colunt pacem, rixasque diligenter cavent, nisi quas ebrietatis impotentia excitavit. Fortunati, si nunquam illis hanc pestem Europa importasset! Irasci ne norunt quidem, ac vehementer initio mirabantur, cum inveherentur Patres in vitia pro concione, eosque furere existimabant, qui pacatos inter auditores, & amicos, tanta contentione se jactarent. Liberalitatis & munificentiæ famam aucupantur: sua largiuntur ultro; ablata vix repetunt: nec fures aliter, quam risu & sannis ulciscuntur. Si quem, oborta simultate nefarie aliquid moliri suspicantur, non minis deterrent hominem, sed donis. Ex eodem concordiæ studio fit ut assentiantur ultro, quidquid doceas; nihilo tamen secius tenent mordicus insitam opinionem aut superstitionem: eoque difficilius erudiuntur. Quid enim agas cum annuentibus verbo & concedentibus omnia; re nihil præstantibus? Miserorum egestatem benignè sublevant; viduarum ac senum sustentant orbitatem, nisi cum senio ætas vieta marcet, vel morbus gravior incidit: tunc enim abrumpere infelicem vitam satius arbitrantur, quàm alere ac producere. Quæcumque calamitas ingruat, nunquam se dimoveri de animi tranquillitate patiuntur, qua felicitatem potissimum definiunt. Inediam multorum dierum, morbos, & ærumnas lenissime & constantissimè perferunt. Ipsos partus dolores, licet acerbissimos, ita dissimulant feminæ vel superant, ut ne ingemiscant quidem: ac si cui lacryma vel gemitus excideret, æterna flagraret ignominia, neque virum, à quo duceretur, præterea inveniret, Nihil unquam amicus cum amico, uxor cum viro, cum uxore vir, queritur & expostulat. Liberos mira caritate complectuntur: sed modum non tenent; in eos enim neque animadvertunt ipsi, neque ab aliis animadverti sinunt. Hinc petulantia puerorum & ferocitas, quæ, postquàm se corroboravit ætate, in omne scelus erumpit. Quam autem erga liberos & familiares comitatem præ se ferunt, eandem cum ceteris civibus suis, ac popularibus, usurpant. Si quis amariore joco quempiam momordit, (nam dicaces vulgo sunt, & in jocos effusi) belle dissimulant, aut vicem reponunt, & absentes remordent; nam præsentes cavillari, aut coram dictis incessere, religio est. Non aliud libentiùs convicium regerunt lacessiti, quàm si hominem ingenio carere dicant. Scilicet ingenii laudem vindicant sibi; nec temere. Nemo inter illos hebes, ac tardus; quod nativa illorum in deliberando prudentia, & in dicendo facundia, declarat. Auditi quidem sæpe sunt tam appositè ad persuadendum perorare, idque ex tempore, ut admirationem exercitatissimis in dicendi palæstra moverent.