to never mention by name any deceased person; but to give each, according to circumstances, an additional appellation, by which they always designate him whenever they mention him. In conformity with this custom, they called Henry Membertou, because he had of late been highly renowned in warlike virtues, by a name agreeing with his reputation, meaning, in their language, Great Chief. POTRINCOVRTIVS Biencourtij pater, in Galliam mense Iulio nauigarat, commeatus summittendi gratia, cuius erant magnæ angustiæ in Porturegiensi familia, Octobri mense insequente; cibariorum tamen nihil è Gallia missum erat; idcirco Biencourtius ad Almochiquios, Choüacoetij fluminis [579] accolas, Indici milij copiis abundantes, nauigationem, comite Patre Biardo, instituit, Gallicarum mercium permutatione ad hibernam aliquam annonam frumentaturus. Sed quòd ex itinere ad Sancti Ioannis flumen, trans Francicum Sinum diuerterat, vt ex adolescente Pontgrauæo, reliquisque Maclouiensibus quintas exigeret Canadicæ negotiationis, diutiùs eum morantibus subortis cum ea familia discordiis, tempore frumentationis pæne exclusus est, ad quam deinde cùm est reuersus, Barbarorum delusus fraude, qui spem frumentariæ permutationis fecerant, vacuus in Portum Regium renauigauit. In ea excursione feliciter obtigit Patri Biardo, vt Pontgrauæo conciliaret Biencourtium, sicuti nuper Potrincourtium eidem insensum placauerat, & vt Merueillæo item Maclouiensi, de salute, ob nescio quas suspiciones, periclitanti grauiter, eadem pacificationis opera, vitam affereret; quo suo facto vtrumque sibi magnopere deuinxit. Nostro Sacerdoti demeritos esse beneficiis homines huiusmodi, cum ob cætera multa, tum ob id in primis opportunè accidebat, quòd eorum opera fideli, ac vtili esset vsurus in disciplina Canadicæ linguæ, quam Pontgrauæus callebat egregiè, si dies aliquot vnà viuere, aut certè frequentiùs congredi liceret. Id certè, vt Pater Biardus nõ expeteret, quod expetebat, ipsi vltrò ambiebant, delato ei perhumaniter suo contubernio; quibus in præsentia Pater egit gratias, habuitque, rogatis tamen, vt sibi hanc benignitatem, in id tempus reseruarent, quo bene vti fas esset; tunc enim haud [580] decere Biencourtium, in periculosa præsertim nauigatione, ab se deseri. Biencourtio deinde redeunti ex irrita illa Quinibequiensi frumentatione, quam modò indicauimus, cùm ad Pentegoetium amnem, & Sanctæ Crucis insulam ventum esset, suadere conatus est, immo supplex fuit Pater Biardus, vt se inde, loco ex propinquo, ad Pontgrauæum dimitteret, Canadici catechismi contexendi causa, quod inter eos antè conuenerat. Huic postulationi, licet æquissimæ, is cuius nihil planè intererat, non nisi eis conditionibus assensus est, quæ & iniquissimæ, & nequaquam in potestate Patris essent. Quamobrem facultate deiectus idiomatis vernaculi condiscendi, ad otiosam pæne vitam in arce degendam adactus est, ingenti sua molestia. Nouembri exeunte, iam ferme exausto penu, nulli nuncij