IN Nouembrem eius sæculi annus duodecimus iam processerat, cùm exigua cibaria superiore Februario allata, aut absumta penitus, aut tenuissimis arcta reliquiis Biencourtium valdè anxium habebant: sed eò maximè, quòd ex Galliis nauis nulla veniebat. Nostris, posteriore Februarij mensis commeatu, summissa fuerant priuatim quaterna puri tritici dolia, vnumque hordei, quæ in futurum sibi seposuerant; quam annonam, accisis communibus contubernij rebus, conferendam in medium rati, Biencourtio eam permiserunt, vt in quotidianos familiæ totius vsus diuideret, ipsosque in diurno demenso cum cæteris domesticis æquaret. Eo subsidio ad tempus subleuatæ sunt publicæ necessitates, sed in tota hiberna multitudine, tametsi non numerosæ, tenuius id fuit vectigal, quàm pro soli conditione, nullam frumentationis, incertam venatus, piscatusque spem offerentis. Vt autem dierum tempestiuitas omnis adesset ad piscatum, locorumque opportunitas: aberat tamen necessarium ad hanc operam piscatorij lembi instrumentum. Cæteris igitur contubernalibus hiberna solatia ex luculento foco segniter capessentibus, quasi oblitis suam penuriam, nostri appellunt studium, operamque ab lintrem fabricandam. [_Rectius "ad."_] Eis ad eiusmodi opus accinctis, suspicere, demirari vniuersum contubernium, quid moliantur homines à fabrili arte, ab armis fabrilibus, à materia tam imparati: apud focum [586] de tam nouo instituto multa verba facere, subitarios Argonautas dicteriis figere: sed nostri ab opere neutiquam discedere, rem vrgere. Medio Martio, stupentibus suis irrisoribus, nostri lintrem in aquam deducunt, fluminum ac maris ipsius patientem, nec verentur adolescente famulo atque alio contubernalium comitibus, aduerso flumine, Sinum Francicum influente, in siluas ad glandem Chiquebiamque radicem legendam contendere. _Chiquebi_ radix est illius oræ præcipua, nostris tuberibus haud absimilis, sed vescentibus iucundior ac vtilior, cuius multiplices bulbi, tenui filo catenati, sub summa terra nascuntur. Sed omnia eius radicis cubilia iam à peritis locorum Barbaris delibata nostri leguli deprehendebant, vt multa indagine, quilibet eorum eius cibi vnum diarium vix sibi quæreret. Ab hac glandaria, bulbariaque messe, quandoquidem eius leue fuit momẽtum, _ad Eplani_ piscatum studia conuertentes, altiùs versùm amnis caput nauigium promouent. _Eplanus_, seu _Epelanus_, est pisciculus Trichiæ Rothomagensis magnitudine, hoc est eius, quem _Sardinam_ vulgus appellat, qui mari egressus ineunte Aprili, magnis agminibus dulcis aquæ riuos subit, vbi fundendis ouis feturæ operam det, cuius ingens est copia, quattuor leucis à Porturegiensi statione, frequentibus riuorũ alueis. Eplanici piscatus laborem excepit Halecis, ac cæterorum seu fluuiatilis seu marini generis piscium præda, prout cuiusque captandi se dabat & tempestas, & locus idoneus, ad Maïum vsque mensem; sed contrà quàm maximè omnium vellent, nostri piscatores, [587] Euangelij vel hamo, vel reti capiebant homines, in longè amplissimo