Orignacij famelicos accepit; Rolandus, & alij Sagami panis nonnullam copiam, alij piscium volucrúmque non exiguam annonam beneuolentissimè diuiserunt. Omnium verò benefactorum id fuit iucundissimum, quod Rolandus Sagamus admonuit, in propinquo littore ad Sesamabræum, & Passepecum portum versari geminas naues reditum in Franciam adornantes. Eò cùm citissimè cursum direxissent duæ lintres, opportunè adfuerunt, antè quàm solueretur, admissique omnes, velis factis in Francicam Britanniam, salui & incolumes Maclouiense oppidũ tenuerunt, vbi Pater Massæus singulari Maclouiensis Antistitis, Magistratuum, oppidanorumque humanitate ac beneficentia liberalissimè acceptus est. De Patribus autem Biardo & Quintino, vti diximus, conuenerat, [596] vt in insulas Peucoïtias transuecti, opera piscatorum Anglorum inde in Franciam deportarentur: sed mutata pòst sententia, in Virginiã sunt destinati, cùm in captiuam nauem cui Turnellus præerat, essent impositi cum aliis quinque de contubernio, cæteris octo sociis in Argalli Prætoriam ingressis. Virginiensis præsidij præfectus de captiuis Iesuitis nescio quid inaudierat, eisque diras cruces struebat, cuius decreti nuncius ad nostros in naues & ad cæteros captiuos aduolarat, qui nonnullis nocturnam quietem adimeret, nec ille quidẽ inani rumore nixus; cùm enim ad Virginiam naue appulsi essent nostri, eius furori destinabantur. Argallus autem, qui fidem suam nostris obligasset, vt suo nomine ac genere dignum erat, intrepidè acriterque Præfecto suppliciis nostros addicenti obstitit, seque incolumi captiuis suis nihil periculi futurum asseuerauit: Præfecto tamen institutum suũ obstinatiùs tenente, Regium diploma, quo nostra colonia in Nouam-Frãciam deducebatur, protulit, cuius auctoritate repressus Præfectus vltrà tendere non ausus est. Coacto posteà concilio, cùm de re tota deliberaretur accuratiùs, ab omnibus itum est in eam sententiam, vt Argallus cum triplici instructa naue in Nouam-Frãciam Iesuitas reduceret; eos inde cum certis captiuis in Galliam transmitteret; Saussæium, & eius cohortem militarem, quæ in Porturegiensi arce præsidere, falsò tamen, dicebatur, in crucem ageret; Gallorum omnia domicilia diriperet, ac solo æquaret. Reditum est igitur in Nouo-Franciæ oram Gallis habitatam, vbi Sanctæ [597] Crucis, Regij Portus arces defensoribus vacuas spoliauit, & incẽdit, omnia Gallici nominis monumenta deleuit, Britannici aliquot locis inscripsit, oram omnem in Anglici sceptri potestatem asseruit. His gerendis rebus cùm inibi degeretur, bis periculum vitæ adiit Pater Biardus, quòd multis dissuaserat Argallo aditum in Portum Regium, vt nullius emolumenti operam, cuius tamen nõ vulgaris fuisset deinde præda; quòd se indicem eorum locorum præbere noluerat, qui ad prædam quærebantur; nonnullorum præterea Gallorum calumniæ iis locis in eum exstitissent: quibus omnibus grauiter atque ingenti suo discrimine apud Argallum Turnellumque offendit.