vnde Hispani similem casum veriti, hoc vehementiùs trepidauerant, tantóque sagaciùs in Anglum inquirendum arbitrabantur. Quare Turnello exscendendum in continentem fuit, quem obsidis loco haberent Hispani, dum accuratè lustrarentur interiora nauis, Patribus interim ponè lintrem studiosissimè delitescentibus, ne quid detrimenti ex eis Anglo crearetur, si comparerent. Perdifficilis erat latebra loco minimè idoneo, re adeò repentina, tamque accuratis scrutatoribus, nauis omnia intima rimantibus: sed lynceos eorum oculos fugerunt nostri, magna sua voluptate, quòd Anglum ita seruassent: maiore Angli gaudio, quòd præter spem, ac suum meritum, ab iis seruatum se agnosceret, quibus libertatem per summũ scelus ademerat. Id beneficij genus, singularemque fidem, Angli & in præsentia ingentibus grati animi argumentis agnoscebant, & deinceps sæpenumerò, maximè apud suos Ministros, cum summa Patrum laudatione, prædicarunt. Tres solidas hebdomadas substitit in eo portu nauis Anglicana, tantumdemque abditi Patres sole caruerunt; inde omisso in Virginiam itinere, Turnellus in Britanniam contendit, sed recta nauigationis semita cum nos tempestas deiecisset, in oram Vualliæ ad Occasum violenter nos impegit: vbi cùm nauem annona deficeret, Turnellus Pembrochum [600] oppidum adiit commeatus parandi gratia. Eius oppidi magistratibus Turnellus mouit suspicionem maritimi latronis, quòd & homo Anglus Francica verehetur naui, & nullam litteram scriptæ auctoritatis proferret, qua suam nauigationem tueretur: neque vel iurato asseueranti, se tempestate diuulsum à Prætore suo Argallo, fides habebatur. Cum eum igitur omne probationum genus destituisset, citauit dictorum suorum testes duos Iesuitas, quos haberet in naui, quorumque incorruptæ fidei neminem mortalium diceret posse meritò refragari. Patribus ergo perhonorificè interrogatis, cùm pro testimonio apud magistratum publicè dixissent, Turnellus fuit in honore, atque vt virum nobilem decuerat, probè omnia gessisse creditus est: nostris verò est honor habitus, & apud _Maiorem Vrbis_, vt vocant, Magistratum plebeium scilicet, hospitium est assignatum. Qui pro Præfecto rei maritimæ ius Pembrochij tum dicebat Nicolaus Adams, apud quem nostri testimonium dixerant, vbi audiit pessimè iis esse in nauigio, iussit eos diuersari apud eũ Magistratum, quem indicauimus, suaque fide omnia eis suppeditari copiosè, quibus si deesset vnde sibi rependerent, Dei causa se iis sumtuum gratiam libenter facere dicebat, quòd putaret minimè decere, ab omni dignitate ac doctrina instructis viris nihil apud Pembrochios ciues humanitatis relinqui. Missum erat ad Britanniæ Regem de nostris, cuius dum rescriptum exspectatur, frequentes visendi conferendique gratia vndique ad nostros adeunt de nobilitate, de magistratibus, ac ministris [601] etiam, quorum quaternos in disputationis palæstra cum illis commisit quidam de proceribus, doctrinæ periclitandæ studio. De illorum autem negotio cùm in Regiam