pendere creare Deum alium ipsi similem, nec creare aliquid quod moveatur et quiescat simul eodem tempore, cùm hæc sint ex impossibilibus: comprehendit tamen suâ sapientiâ tale aliquid non pendere ab ejus potentiâ.-A potentiâ igitur Dei pendet solùm quod potest esse, et possibile est esse; quæ semper parata est dare esse possibilibus. Et si hoc penitus cognoscamus,cognoscemus pariter omne quod est, seu futurum est, sive sint opera nostra, sive quidvis aliud, pendere à sola potentia Dei. Et hoc non privatim intelligitur, sed in genere de omni eo quod est et movetur, sive in colis sive in terrâ; et nec aliquâ potentiâ potest impediri Dei potentia, cùm nulla alia potentia absoluta sit, præter Dei; potentia verò nostra non est à se, nisi à Dei potentia: et cum potentia nostra dicitur esse a causa sua, ideo dicimus potentiam nostram esse straminis comparatam cum potentia Dei: eo enim modo quo stramen movetur à motu maris, ita nostra potentia et voluntas à Dei potentia. Itaque Dei potentia semper est parata etiam ad occidendum aliquem; ut si quis hominem occidat, non dicimus potentiâ hominis id factum, sed æterna potentia Dei: error enim est id tribuere potentiæ hominis. Potentia enim Dei, cùm semper sit parata, et ante ipsum hominem, ad occidendum; si solâ hominis potentiâ id factum esse diceremus, et moreretur, potentia sanè Dei (quæ antè erat) jam ibi esset frustra: quia post mortem non potest potentia Dei eum iterum occidere; ex quo sequeretur potentiam Dei impediri à potentia hominis, et potentiam hominis anteire et antecellere potentiam Dei; quod est absurdum et impossibile. Igitur Deus est qui operatur æternâ suâ potentiâ: si verò homini injiciatur culpa, sive in tali homicidio, sive in aliis, hoc est quantùm ad præcepta et legem. Homini tribuitur solùm opus externè, et ejus electio, quæ est a voluntate ejus et potentia; non verò internè.-Hoc est punctum illud indivisibile et secretum, quod à paucissimis capitur, ut sapientissimus Sidi Abo Hamet Elgaceli (i.e., Dominus Abu Hâmed al Ghazâli) affirmat (cujus spiritui Deus concedat gloriam, Amen!) Sequentibus verbis: Ita abditum et profundum et abstrusum est intelligere punctum illud Liberi Arbitrii, ut neque characteres ad scribendum, neque ullæ rationes ad exprimendum sufficiant, et omnes, quotquot de hac re locuti sunt, hæserunt confusi in ripa tanti et tam spaciosi maris." 1 Al Shahrest. apud Poc. Spec. p. 258.