_Rursum affirmo, ait tubicen, quod æneus est._ _Rem penitus explorabo; prius, enim digito tangam, ait uxor, quam dormivero._ _Mulus peregrini gradu lento progressus est, ut unumquodque verbum controversiæ, non tantum inter militem et tympanistam, verum etiam inter tubicinem et uxorum ejus, audiret._ _Nequaquam, ait ille, in muli collum fræna demittens, et manibus ambabus in pectus positis, (mulo lentè progrediente) nequaquam, ait ille respiciens, non necesse est ut res isthæc dilucidata foret. Minime gentium! meus nasus nunquam tangetur, dum spiritus hos reget artus—Ad quid agendum? air uxor burgomagistri._ _Peregrinus illi non respondit. Votum faciebat tunc temporis sancto Nicolao; quo facto, sinum dextrum inserens, e quâ negligenter pependit acinaces, lento gradu processit per plateam Argentorati latam quæ ad diversorium templo ex adversum ducit._ _Peregrinus mulo descendens stabulo includi, et manticam inferri jussit: quâ apertâ et coccineis sericis femoralibus extractis cum argento laciniato_ Περιζομαυτε, _his sese induit, statimque, acinaci in manu, ad forum deambulavit._ _Quod ubi peregrinus esset ingressus, uxorem tubicinis obviam euntem aspicit; illico cursum flectit, metuens ne nasus suus exploraretur, atque ad diversorium regressus est—exuit se vestibus; braccas coccineas sericas manticæ imposuit mulumque educi jussit._ _Francofurtum proficiscor, ait ille, et Argentoratum quatuor abhinc hebdomadis revertar._ _Bene curasti hoc jumentam? (ait) muli faciem manu demulcens—me, manticamque meam, plus sexcentis mille passibus portavit._ _Longa via est! respondet hospes, nisi plurimum esset negoti.—Enimvero, ait peregrinus, a Nasorum promontorio redii, et nasum speciosissimum, egregiosissimumque quem unquam quisquam sortitus est, acquisivi?_ _Dum peregrinus hanc miram rationem de seipso reddit, hospes et uxor ejus, oculis intentis, peregrini nasum contemplantur——Per sanctos sanctasque omnes, ait hospitis uxor, nasis duodecim maximis in toto Argentorato major est!—estne, ait illa mariti in aurem insusurrans, nonne est nasus prægrandis?_ _Dolus inest, anime mi, ait hospes—nasus est falsus._ _Verus est, respondit uxor——_ _Ex abiete factus est, ait ille, terebinthinum olet—_ _Carbunculus inest, ait uxor._ _Mortuus est nasus, respondit hospes._ _Vivus est ait illa,—et si ipsa vivam tangam._ _Votum feci sancto Nicolao, ait peregrinus, nasum meum intactum fore usque ad—Quodnam tempus? illico respondit illa._ _Minimo tangetur, inquit ille (manibus in pectus compositis) usque ad illam horam——Quam horam? ait illa——Nullam, respondit peregrinus, donec pervenio ad—Quem locum,—obsecro? ait illa——Peregrinus nil respondens mulo conscenso discessit._ S L A W K E N B E R G I U S’s T A L E