c. 15. Sed luceant, inquit, opera vestra; at nunc lucent tabernae et ianuae nostrae, plures iam invenias ethnicorum fores sine lucernis et laureis, quam Christianorum ... ergo, inquis, honor dei est lucernae pro foribus et laurus in postibus? ... certi enim esse debemus, si quos latet per ignorantiam litteraturae saecularis, etiam ostiorum deos apud Romanos, Cardeam a cardinibus appellatam et Forculum a foribus, et Limentinum a limine et ipsum Ianum a ianua ... si autem sunt qui in ostiis adorantur, ad eos et lucernae et laureae pertinebunt; idolo feceris, quicquid ostio feceris ... scis fratrem per visionem eadem nocte castigatum graviter, quod ianuam eius subito adnuntiatis gaudiis publicis servi coronassent. Et tamen non ipse coronaverat aut praeceperat; nam ante processerat et regressus reprehenderat factum ... accendant igitur quotidie lucernas, quibus lux nulla est; affigant postibus lauros postmodum arsuras, quibus ignes imminent; illis competunt et testimonia tenebrarum et auspicia poenarum. Tu lumen es mundi et arbor virens semper; si templis renuntiasti, ne feceris templum ianuam tuam, minus dixi; si lupanaribus renuntiasti, ne induaris domui tuae faciem novi lupanaris. II. 190-200. TERTULLIAN. [_Apologeticus_, c. 42 in _P. L._ i. 492.] Sed si ceremonias tuas non frequento, attamen et illa die homo sum. Non lavo sub noctem Saturnalibus, ne et noctem et diem perdam: attamen lavo et debita hora et salubri. III. †348. PRUDENTIUS. [_Contra Symmachum_, i. 237 in _P. L._ lx. 139.] Iano etiam celebri de mense litatur auspiciis epulisque sacris, quas inveterato heu! miseri sub honore agitant, et gaudia ducunt festa Kalendarum. IV. †370. PACIANUS, BISHOP OF BARCELONA. [Pacianus, _Paraenesis ad Poenitentiam_ (_P. L._ xiii. 1081). Jerome, _de Viris illustribus_, c. 106 (_P. L._ xxiii. 703), says of Pacianus, ‘scripsit varia opuscula, de quibus est Cervus.’] Hoc enim, puto, proximus Cervulus ille profecit, ut eo diligentius fieret, quo impressius notabatur.... Puto, nescierant Cervulum facere, nisi illis reprehendendo monstrassem. V. 374-397. ST. AMBROSE. [From _De Interpellatione Job et David_, ii. 1 (_P. L._ xiv. 813), concluding a passage on the _cervus_ as a type of David and of Christ. The Benedictine editors think that if the allusion were to the _Cervulus_, St. Ambrose would have reprobated it. But in any case it is only a passing allusion.] Sed iam satis nobis in exordio tractatus, sicut in principio anni, more vulgi, cervus allusit. VI. 380-397. ST. CHRYSOSTOM. [_Oratio Kalendis Habita_ (_P. G._ xlviii. 953). A sermon preached at Antioch.]