Bk. ii, ch. 39. For the general physical interaction of earth and stars as conceived by Pliny see bk. ii, ch. 38. “Terrena in caelum tendentia deprimit siderum vis, eademque quae sponte non subeant ad se trahit. Decidunt imbres, nebulae subeunt, siccantur amnes, ruunt grandines, torrent radii et terram in medio mundi undique inpellunt, iidem infracti resiliunt et quae potuere auferunt secum. Vapor ex alto cadit rursumque in altum redit. Venti ingruunt inanes iidemque cum rapina remeant. Tot animalium haustus spiritum e sublimi trahit, at ille contra nititur, tellusque ut inani caelo spiritum fundit.” Footnote 104: Bk. ii, ch. 41. Footnote 105: Bk. ii, ch. 104. Footnote 106: Bk. ii, ch. 6. “Huius natura cuncta generantur in terris, namque in alterutro exortu genitali rore conspergens non terrae modo conceptuus inplet verum animantium quoque omnium stimulat.” Footnote 107: Bk. ii, ch. 6. Footnote 108: Bk. ii, ch. 18. “A sidere caelestis ignis exspuitur praescita secum adferens.” Footnote 109: Bk. ii, ch. 23. The part dealing with the shape and position of the comet reads: “Tibiarum specie musicae arti portendere, obscenis autem moribus in verendis partibus signorum, ingeniis et eruditioni, si triquetram figuram quadratamve paribus angulis ad aliquos perennium stellarum situus edant, venena fundere in capite septentrionalis austrinaeve serpentis.” Footnote 110: Bk. ii, ch. 86. “Numquam urbs Roma tremuit, ut non futuri eventus alicuius id praenuntium esset.” See also bk. ii, ch. 85. Footnote 111: Bk. ii, ch. 54. Footnote 112: Bk. xxv, ch. 6. “Turpissima causa raritatis quod etiam qui sciunt demonstrare nolunt, tamquam ipsis periturum sit quod tradiderint aliis.” Footnote 113: Vol. i, p. 382. Dr. White’s book, which imputes well-nigh every fantastic feature of mediæval science to Christian institutions and theology, is written with too little use of primary sources, and considerable ignorance of the character of ancient science.