[196] Hippocrates, loco citato p. 284., πολλοῖσι μὲν γὰρ βραχίων καὶ πῆχυς ὅλος [ὅλως] περιεῤῥύη· οἷσι δ’ ἐπὶ τὰ πλευρὰ ταῦτα ἐκακοῦτο ἢ τῶν ἔμπροσθέν τι ἢ τῶν ὄπισθεν· οἷσι δὲ ὅλος ὁ μηρὸς ἢ τὰ περικνήμια ἐψιλοῦτο καὶ ποὺς ὅλος· ἢν δὲ πάντων χαλεπώτατον τῶν τοιούτων, ὅτε περὶ ἥβην καὶ αἰδοῖα γενοίατο, καὶ τὰ μὲν περὶ ἕλκεα καὶ μετὰ προφάσιος τοιαῦτα· πολλοῖσι δὲ ἐν πυρετοῖσι καὶ πρὸ πυρετοῦ καὶ ἐπὶ πυρετοῖσι ξυνέπιπτεν. (for translation see text above). For ἢ τὰ περικνήμια ἐψιλοῦτο should evidently be read more correctly with _Galen_, De temperam. bk. I., edit. Kühn Vol. I. p. 532. ἢ τὰ περὶ τὴν κνήμην ἀπεψιλοῦτο. [197] _Galen_, Vol. XVII. A. p. 674., Καὶ χωρὶς λοιμώδους καταστάσεως, ὅταν ἐν τούτοις τοῖς χωρίοις ἤτοι φλεγμονή τις ἢ ἐρυσίπελας γένηται, ῥᾷστά τε σήπεται καὶ συμπαθείας ἐργάζεται τῶν ὑπερκειμένων μορίων· διὸ καὶ πολλάκις ἀναγκαζόμεθα _μετὰ τὸ περικόψαι τὰ σεσηπότα τὴν χώραν ἐκκαίειν_· οὐδὲν οὖν θαυμαστὸν, τοιαύτης καταστάσεως γινομένης ὡς καὶ βραχίονα καὶ μηρὸν καὶ κνήμην, πλευράν τε καὶ κεφαλὴν διασήπειν, ἐπὶ πλεῖστον ἥκειν κακώσεως τὰ περὶ αἰδοῖα.... Ἄχρι τοῦ νῦν ὁ λόγος αὐτῷ γέγονε περὶ τῶν ἐρυσιπελάτων, ὅσα δ’ ἕλκωσιν ἤ τι μικρὸν οὕτως ἄλλο τῶν ἔξωθεν αἰτίων συνέστη· ἐφεξῆς δὲ περὶ τῶν ἄνευ τοιαύτης αἰτίας γενομένων ποιήσεται τὸν λόγον. (for translation see text above). [198] Hippocrates moreover, Aphorism. Vol. I. p. 724., says: τοῦ δὲ θέρεος ... καὶ _σηπεδόνες αἰδοίων_ καὶ ἵδρωα. (And in the Summer ... occur also _putrefactions of the privates_ and transpirations).