Fictitio equo subdidit Calcaria, sperans fore Ut eum ire cogeret Gradu submissiore: Sed parce, precor, parcito, Hoc non efficietur Si iste stabularius Habenis moderetur. Testis est Polonia, Quam sæpe is transivit, Et oneratus sarcina Eodem gradu ivit. Tam parce, precor, parcito, Et credas hoc futurum, Si Brutum regat Asinus Gradatim non iturum. Comœdiam Ignoramus Eum spectare libet, Et hujus delicatulo Structura non arridet. At parce, precor, parcito, Tum aliter versatus In faciendis canticis Fuisti occupatus. Tum pergit maledicere Cicestriensi patri, Et vestes etiam vellicat Episcopi barbati. Sed parce, precor, parcito, Et nos tu sales pone, Ne tanti patris careas Benedictione. Tum cibo se ingurgitans Abunde saginatur, Et venter cum expletus est, Danti convitiatur. Sed parce, precor, parcito, Nam illud verum erit, Quicquid ingrato infecerit Oxoniensi, perit. At ecce nos videmur Tenaces nimis esse, Gallinam unam quod spectasset Duos comedisse. O parce, precor, parcito, Hæc culpa corrigetur Cum rursus Cantabrigia Episcopo regetur. Sed novo in sacello Pedissequos aspexit, Quos nostra Academia Honoribus erexit. Sed parce, precor, parcito, Nam ipse es expertus, Effugiunt omnes protinus Cum carcer est apertus. At nobis minitatur, Si rex sit rediturus, Tunc iste (Phœbo duce) est Tela resumpturus. Sed parce, precor, parcito, Piscator ictus sapit, Fugatus namque miles iners Arma nunquam capit. Et Cantabrigiam non Lædi hinc speramus, Ex ore tam spurcidico Nil damni expectamus. O parce, ergo, parcito, Oxonia nunquam dicit, Cum Martio princeps abiens In Maio nos revisit. ADDITAMENTA SUPERIORI CANTICO. Ingenij amplitudinem Jam satis ostendisti, Et eloquentiæ fructus Abundè protulisti: Sed parce, tibi, parcito, Ne omne absumatur, Ne tandem tibi arido Nil suavi relinquatur. Jam satis oppugnasti, O Polyphemi proles! Et tanquam taurus gregis Nos oppugnare soles. Sed parce, tandem, parcito, Tuis laudatus eris, Et nunc inultus tanquam stultus A nobis dimitteris. LADY ARABELLA STUART. The circumstances of the life of this accomplished and persecuted lady, “From kings descended, and to kings allied,” are familiar to every reader of biographical history. In Lodge’s Illustrations of British History are some letters which convey an exalted idea of her mental abilities; and the editor has proved, in opposition to the assertion of the authors of the Biographia Britannica, that she was far from deficient in personal beauty.