Quum terra omnifero lætissima risit amictu, Plena novo fœtu quælibet arbor erat; Vertice purpurei vultus incepit honores Extensis valvis pandere pulchra rosa; Et segetum tenero sub cortice grana tumescunt, Flavescens curvat pendula spica caput. Vix Cancri tropicos æstus lustravit anhelans Pythius, et Nemeæ vertit ad ora feræ, Vesper solis equos oriens dum clausit Olympo, Agmina stellarum surgere cuncta jubet: Hic primo aspiceres ut Cynthia vecta sereno Extulerat surgens cornua clara polo; Inde Hydram cernas, stravit quam clava trinodis Alcidæ, nitidis emicuisse comis; Tum[40] Procyon subiit, præpes Lepus, hinc Jovis ales, Arctos, et Engonasus, sidus et Eridani; Ignivomis retinet radiis quæ stellifer orbis (Quid multis remorer?) sidera cuncta micant. Nutat Atlanteum convexum pondus, ocellis Dum lustro hæc ægris, vergit et oceano. Tum furtim alma quies repens mihi membra soporat, Curaque Lethæo flumine mersa jacet: O mihi quam placidis Icelos tulit aurea somnis Somnia, musiphilis non caritura fide! Nuncia percelebris Polyhymnia blanda salutans Me Clarii ut visam numina sacra citat. Ut sequar hanc lætus, mihi visus amœna vireta Et nemorum umbrosos præteriisse sinus: Scilicet hæc montes monstraverat inter eundum Et fontes Musæ quos coluere sacros; Castalios latices, Aganippidos atque Medusei Vidimus alipedis flumina rupta pede; Antra hinc Libethri monstrat Pimpleidos undas, Post vada Cephisi, Phocidos atque lacus; Nubifer assurgit mons Pierus atque Cithæron, Gryneumque nemus dehinc Heliconque sacer; Inde et Parnasi bifidi secreta subimus, Tota ubi Mnemosynes sancta propago manet. Turba pudica novem dulce hic cecinere sororum; Delius in medio plectra chelynque sonat: Aurifluis laudat modulis monumenta suorum Vatum, quos dignos censet honore poli: De quo certarunt Salamin, Cumæ, vel Athenæ, Smyrna, Chios, Colophon, primus Homerus erat; Laudat et Orpheum, domuit qui voce leones, Eurydicen Stygiis qui rapuitque rogis; Antiquum meminit Musæum Eumolpide natum, Te nec Aristophanes Euripidesque tacet; Vel canit illustrem genuit quem Teia tellus, Quemque fovit dulci Coa camena sinu; Deinde cothurnatum celebrem dat laude Sophoclem, Et quam Lesbides pavit amore Phaon; Æschylus, Amphion, Thespis nec honore carebant, Pindarus, Alcæus, quem tuleratque Paros; Sunt alii plures genuit quos terra Pelasga, Daphnæum cecinit quos meruisse decus: Tersa Latinorum dehinc multa poemata texit, Laude nec Argivis inferiora probat; Insignem tollit ter vatem, cui dedit Andes Cunas urbs, clarum Parthenopæa taphum; Blanda Corinna, tui Ponto religatus amore, Sulmoni natus Naso secundus erat; Inde nitore fluens lyricus genere Appulus ille Qui Latiis primus mordica metra tulit; Statius Æacidem sequitur Thebaida pingens, Emathio hinc scribens prælia gesta solo;