Herbergia deponere et reponere super alios, et prætereà equitarem lentiori gressu iuxta boues. Et tunc acquieui consilio eorum malo, tum quia fui in itinere vsque Sartach duobus mensibus, quod potuissem vno mense fecisse, si iuissem equis. Attuleram mecum de Constantinopoli fructus et vinum muscatum, et biscoctum delicatum de consilio mercatorum ad præsentandum capitaneis primis, vt facilius pateret mihi transitus; quia nullus apud eos respicitur rectis oculis, qui venit vacua manu. Quæ omnia posui in vna biga, quando non inueni ibi capitaneos ciuitatis, quia dicebant mihi, quod grattissima forent Sartach, si possem deferre ea vsque ad eum. Arripuimus ergo iter tunc circa Kalend. Iunij cum bigis nostris quatuor coopertis et cum alijis duabus quas accepimus ab eis, in quibus portabantur lectisternia ad dormiendum de nocte, et quinque equos dabant nobis ad equitandum. Eramus enim quinque personæ. Ego et socius meus frater Bartholomeus de Cremona, et Goset later præsentium, et homo dei Turgemannus, et puer Nicolaus, quam emeram Constantinopoli de nostra eleemosyna. Dederunt etiam duos homines qui ducebant bigas et custodiebant boues et equos. Sunt autem alta promontoria super Mare à Kersoua vsque ad orificium Tanais: Et sunt quadraginta castella inter Kersouam et Soldaiam, quorum quodlibet fere habet proprium idioma: inter quos erant multi Goti, quorum idioma est Teutonicum. Post illa montana versus Aquilonem est pulcherrima sylua in planicie, plena fontibus et riuulis: Et post illam syluam est planicies maxima, quæ durat per quinque dietas vsque ad extremitatem illius prouinciæ ad aquilonem, quæ coarctatur habens Mare ad Orientem et Occidentem. Ita quod est vnum fossatum magnum ab vno Mari vsque ad aliud. In illa planicie solebant esse Comani antequam venirent Tartari, et cogebant ciuitates prædictas et castra vt darent eis tributum. Et cum venerunt Tartari, tanta multitudo Comanorum intrauit prouinciam illam, qui omnes fugerunt vsque ad ripam Maris, quod comedebant se mutuo viui morientes: secundum quod narrauit mihi quidam mercator, qui hoc vidit: Quod viui deuorabant et lacerabant dentibus carnes crudas mortuorum, sicut canes cadauera. Versus extremitatem illius prouinciæ sunt lacus multi et magni: in quorum ripis sunt fontes salmastri, quorum aqua, qàam cito intrat lacum, efficit salem durum ad modum glaciei. Et de illis salinis habent Baatu et Sartach magnos reditus: quia de toto Russia veniunt illuc pro sale: et de qualibet biga onusta dant duas telas de cottone valentes dimidiam Ipperperam. Veniunt, et per Mare multæ naues pro sale, quæ omnes dant tributum secundum sui quantitatem. Postquam ergo recessimus de Soldaia, tertia die inuenimus Tartaros: inter quos cùm intraueram, visum fuit mihi recte quod ingrederer quoddam aliud sæculum. Quorum vitam et mores vobis describam prout possum. The same in English.