Constantinopoli applicantes ad prædictam ciuitatem Matertam, mittunt barcas suas vsque ad flumen Tanaim, vt emant pisces siccatos, sturiones, thosas, borbatos, et alios pisces infinitæ multitudinis. Prædicta verò prouincia Cassaria cingitur mari in tribus lateribus: ad Occidentem scilicet, vbi est Kersoua ciuitas Clementis, ad meridiem vbi est ciuitas Soldaia, ad quam applicuimus, quæ est cuspis prouinciæ, et ad Orientem Maricandis, vbi est ciuitas Materta, et orificium Tanais. [Sidenote: Zikia.] Vltra illud orificium est Zikia, quæ non obedit Tartaris: Et Sueui et Hiberi ad Orientem, qui non obediunt Tartaris. Posteà versus meridiem est Trapesunda quæ habet proprium Dominum nomine Guidonem, qui est de genere imperatorum Constantinopolitanorum, qui obedit Tartaris: posteà Synopolis quæ est Soldani Turchiæ qui similiter obedit: posteà terra Vastacij cuius filius dicitur Astar ab auo materno, qui non obedit. Ab orificio Tanaius versus Occidentem vsque ad Danubium totum est subditum. Etiam vltra Danubium versus Constantinopolim, Valakia, quæ est terra Assani, et minor Bulgaria vsque in Solonomam omnes soluunt eis tributum. Et etiam vltra tributum condictum sumpserunt annis nuper transactis de qualibet domo securim vnam, et totum frumentum quod inuenerunt in massa. Applicuimus ergò Soldaiæ in 12. Kalendas Iunij: Et præuenerant nos quidam mercatores de Constantinopoli, qui dixerunt venturos illuc nuncios de terra sancta volentes ire ad Sartach. Ego tamen prædicaueram publicè in Ramis Palmarum apud Sanctam Sophiam, quod non essem nuncius, nec vester, nec alicuius, sed ibam apud illos incredulos secundùm regulam nostram. Tunc cùm applicuissem, monebant me dicti mercatores vt cautè loquerer, quia dixerunt me esse nuncium, et si non dicerem me esse nuncium, quod non præberetur mihi transitus. Tunc loquutus sum hoc modo ad capitaneos ciuitatis, imò ad vicarios capitaneorum, quia capitanei iuerant ad Baatu portantes tributum, et non fuerant adhuc reuersi. Nos audiuimus, dixi, de Domino vestro Sartach in Terra Sancta quod esset Christianus: et gauisi sunt inde vehementer Christiani, et præcipuè Dominus Rex Francorum Christianissimus, qui ibi peregrinatur, et pugnat contra Saracenos, vt eripiat loca sancta de manibus eorum: vnde volo ire ad Sartach, et portare ei literas Domini Regis, in quibus monet eum de vtilitate totius Christianitatis. Et ipsi receperunt nos gratanter, et dederunt nobis hospitium in ecclesia Episcopali. Et Episcopus ipsius ecclesiæ fuerat ad Sartach, qui multa bona dixit mihi de Sartach, quæ ego postea non inueni. Tunc dederunt nobis optionem vtrum vellemus habere bigas cum bobus ad portandum res nostras vel equos pro summarijs. Et mercatores Constantinopolitani consuluerunt mihi quod non acciperem bigas, imò quod emerem proprias bigas coopertas, in quibus apportant Ruteni pelles suas, et in illis includerem res nostras quas vellem quotidie deponere, quia si acciperem equos, oporteret me in qualibet