concessa donatio est, in æquè libera potestate sita est ad omnes terras ditionesque Imperio vestro subiectas, com mercibus suis tam per mare quàm per terras eundi et redeundi, atque inuictissimæ Cæsareæ vestræ celsitudinis confoederatis, Gallis, Polonis, Venetis, atque adeo regis Romanorum subditis largita vnquam aut donata fuit, celsitudinem vestram rogamus ne tam singularis beneficentiæ laus in tam angustis terminis duorum aut trium hominum concludatur, sed ad vniuersos subditos nostrus diffusa, propagatáque, celsitudinis vestræ beneficium eò reddat augustius, quò eiusdem donatio latiùs patebit, et ad plures pertinebit. Cuius tam singularis in nos beneficij meritum, eò erit celsitudini vestræ minùs poenitendum, quò sunt merces illæ, quibus regna nostra abundant, et aliorum principum ditiones egent, tam humanis vsibus comodæ támque necessariæ, nulla gens vt sit, quæ eis carere queat, proptereáque longissimis, difficillimísque itineribus conquisitis non vehementer gaudeat. Cariùs autem distrabunt alijs, quo ex labore suo quisque victum et quæstum quæritat, adeo vt in earum acquisitione vtilitas, in emptione autem ab alijs onus sit. Vtilitas celsitudinis vestræ subditis augebitur liberâ hac paucorum nostrorum hominum ad terras vestras perfectione: onus minuctur, profectionis, quorumcúnque subditorum nostrorum donatione. Accedet præterea quæ à nobis in celsitudinis vestræ subditos proficiscetur, par, æquáque mercium exercendarum libertas, quoties et quando voluerint ad regna dominiáque nostra mercaturæ gratia accedere. Quam celsitudini vestræ pollicemur tam amplam latéque patentem fore, quàm est vlla à confoederatorum vestrorum vllis principibus antedictis, regibus videlicet Romanorum, Gallorum, Polonorum, ac republica Veneta, celsitudinis vestræ subditis vllo vnquam tempore concessa et donata. Qua in re si honestæ petitioni nostræ inuictissima Caæsarea vestra celsitudo dignabitur auscultate, faciétque vt acceptis nostris literis intelligamus gratum nè habitura sit quod ab ea contendibus et rogamus, ea proposita præstitáque securitate, quæ subditos nostros quoscúnque ad dominia sua, terra, maríque proficiscentes, indéque reuerentes tutos et secures reddat ab omni quorumcúnque subditorum suorum iniuria, efficiemus, vt quæ Deus opt. max. in regna dominiáque nostra contulit commoda (quæ tam singularia sunt, omnium vt principum animos pelliceant ad amicitiam, summæque necessitudinis coniunctionem nobiscum contrahendam, stabiliendámque quo liberius tantis summi Dei beneficijs fruantur, quibus carere nequeunt) nostri subditi ad regna dominiáque Celsitudinis vestræ aduehunt tam affluenter támque cumulate, vt vtríque incommodo prædicto necessitatis et oneris plenissimè succurratur. Facit prætereà singularis ista Celsitudinis vestræ in nos Gentémque nostram summæ beneuolentiæ significatio ac fides, vt eandem, in causam quorumdam subditorum nostrorum, qui captiui triremibus vestris detinentur, interpellemus, rogemúsque, vt quoniam nullo in celsitudinem