Immensa et maxima ex potestate potentissimi, terribilibúsque verbis et nunquam finienda innumerabiliue clementia et ineffabili auxilio sanctissimi et pura mente colendissimi tremendissimíque modernæ ætatis monarcha, totius orbis terrarum potentribus sceptra diuidere potens, clementiæ, gratiæque diuinæ vmbra, regnorum prouinciarumue, et vrbium ciuitatumue distributor permultarum: Nos sacratissimus Cæsar Muzulmanicus Mecchæ, id est domus diuinæ, Medinæ, gloriosissimæ et beatissimæ Ierusalem, Aegypti fertilissimæ, Iemen, et Zouan, Eden et Canan, Sami paciferæ et Hebes, Iabza et Pazra, Zerazub et Halepiæ, Caramariæ et Diabekiruan, et Dulkadiriæ, Babyloniæ, et totius triplicis Arabiæ, Euzorum et Georgianorum, Cypri diuitis, et regnorum Asiæ Ozakior, Camporum Maris albi et nigri, Græciæ et Mesopotamiæ, Africæ et Goletæ, Algeris et Tripolis occidentalis, selectissimæque Europæ, Budæ, et Temeswar, et regnorum transalpinorum, et his similium permultorum princeps Cæsarué sacerrimus, potentissimus Murad Can, filius principis Zelim Can, qui fuit Zoleiman Can, qui fuit Zelim Can, qui fuit Paiezid Can, qui fuit Mehemed Can, &c. Nos princeps potentissimos Murad Can hoc in signum nostræ Cæsareæ amicitiæ significamus, manifestamus, quòd in temporibus modernis Regina Angliæ, Franciæ, et Hiberniæ Elizabetha in Christianitate honoratissima Regina (cuius mercatorum exitus sit foelicissimus) ad nostram excelsam, et iustitiæ plenam, fulgidissimámue portam, quæ omnibus principibus mundi est refugium et requies, per egregium Gulielmum Harebornum literas misit suas, quibus sua maiestas significauit, quod tempore præterito quidam subditi sui venissent ad nostram portam excelsam, et suam obedientiam erga eam demonstrauissent, et ob eam causam illis quoque ad nostras ditiones mercandi gratia venire et redire poscerent venia et potestas fuisset data: et quòd in locis et hospitijs eorum per mare et terram nemo auderet impedire et illis damnum facere, mandatum Cæsareum fuisset datum: et quòd hanc nostram gratiam, quam paucis hominibus suæ maiestatis demonstrauissemus, vniuersis suis subditis concederemus petebat. [Sidenote: Foedus Turcici Imperatoris cum Regina initum.] Quare, quemadmodum cum serenissimis beneuolentiam et obedientiam, seruitiáue sua demonstrantibus erga nostram portam excelsam regibus et principibus confoederatis (vt sunt rex Gallorum. Veneti, et rex Polonorum, et cæteri) pacem et foedus sanctissimum pepigimus: sic etiam cum præfata Regina amicitiam custodiendam, pacem et foedus coniunximus. Illius igitur homines, et vniuersi mercatores, sine aliquo impedimento cum suis mercibus et oneribus cunctis ad nostras ditionis Cæsareas pacificè et securè veniant, et suam exerceant mercaturam, maneant in suis statibus, et secundum suos mores negocientur. Et adhæc, sua maiestas significabat ex hominibus suis aliquos iamdudum captos fuisse, et in captiuitate detineri, et quod hi dimitterentur petebat, et quòd sicut alijs principibus nobiscum