Credunt etiam Saraceni, omnia esse vera, quae Deus ore prophetarum est locutus, sed in diuersitate, quia nesciunt specificari, imo specificanti contradicerent defacili, vel negarent. Inter omnes prophetas ponunt quatuor excellentiores, quorum supremum et excellentissimum fatentur Iesum Mariae Virginis filium, quem et asserunt, sermonem, vel loquelam, vel spiritum Dei, et pronunciatorem sententiarum Dei, in iudicio generali futuro, et missum a Deo ad Christianos docendos. Secundo loco Abrahamum dicunt fuisse verum Dei cultorem, et amicum. Tertium dant Mosi locum tanquam prolocutori Dei Misso specialiter, ad instruendos Iudaeos. Quartum volant esse Mahomet, sanctum, et verum Dei nuncium ad seipsos missum, cum lege diuina in dicto libro plene contenta. Tenent itaque indubitate, quod beata Maria Iesum peperit, et concepit virgo manens intacta, ac libenter loqui audiunt de incarnatione in ipsa facta per annunciationem Gabrielis Archangeli. Nam et Alcharon eorum dicit, ad salutationem Angeli virginem expauisse, quod tunc erat in partibus Galileae incantator, Turquis nomine, qui per susceptam sibi formam Angeli plures virgines deflorauerat, et beatam Virginem conuenisse Angelum, an esset Turquis. Refert quoque eam peperisse sub palma Arbore, vbi habebatur praesepe bouis, et asinae, et illic prae confusione puerperij, et verecundia ac dolore, fuisse in proximo desperatam, et infantulum in consolationem matris dixisse, mater ne timeas, Deus in te effudit secreta ad saluationem Mundi. Haec et his similia multa ibi scribuntur figmenta, et isti plura inter se narrando componunt, quae hoc loco ventilanda non sunt. Et dicit liber Iesum sanctissimum omnium Prophetarum fuisse veracem in dictis et factis, benignum, pium, iustum, et ab omni vitio penitus alienum: Sanctum quoque Ioannem Euangelistam post praedictos Prophetas fuisse alijs Sanctiorem, cuius et Euangelium fatentur esse plenum salutari, ac veraci doctrina, et ipsum Sanctum Ioannem illuminasse caecos, leprosos mundasse, suscitasse mortuos, et in coelum volasse viuentem. Erat enim (prout dicit) plus quam Propheta, et absque omni peccato, contradicente eodem de seipso, si dixerimus quod peccatum non habemus, veritas in nobis non est: vnde et si quando Sarraceni tenent scriptum Euangelij Sancti Ioannis, aut illud beati Lucae, missus est Angelus Gabriel, eleuant ambabus manibus pro reuerentia super caput et super oculos id ponentes, et osculantur quam saepe cum summa deuotione. Nonnulli etiam eorum in Graeco, aut Latino literati consueuerunt cum deuotione cordis id lectitare.