Idem liber dicit Iudaeos perfidos fuisse, quod Iesu eis primum misso a Deo, et multa miracula facienti credere noluerunt, quodque per ipsum tota gens Iudaeorum fuit digne decepta, et merito illusa hoc modo. Iesus in hora dum Iudas eum pro signo traditionis osculabatur, posuit per Metamorphosin figuram suam, in ipsum Iudam, sicque Iudaei in ambiguo lumine nocturni temporis, pro Iesu Iudam capientes, ligantes, trahentes, deridentes, in fine crucifixerunt, putantes se omnia facere Iesu, qui protinus capto et ligato Iuda, viuus ascendit in caeelum, descensurus iterum viuus ad iudicium in die finali. Et addit, Iudaeos falsissime vsque hodie nos Christianos suo mendacio decipere, quo dicunt se Iesu crucifixisse quem non tetegerunt. Hinc errorem tenent Sarraceni obstinati: et quoddam argumentum inire conantur. Nam si Deus (aiunt) permisisset Iesum, innocentem, et iustum ita miserabiliter occidi, censuram suae summae iustitiae minuisset. [Sidenote: Conuersio Saracenorum non desperanda.] Sed cum ipsi, vt supradictum est, in tenebris ambulant, idcirco ignorantes Dei iustitiam, statuere volunt iustitiam, imo iniustitiam quam fabricant in corde suo, quia nos de cruce Christi scriptum nouimus, benedictum est lignum per quod fit iustitia. Isti tamen quod in aliquibus appropinquant verae fidei, multi quandoque eorum inuenti sunt conuersi, et plures adhuc de facili conuerterentur, si haberunt praedicatores, sincere eis verbum tractantes, quippe cum iam fateantur legum Mahometi quandoque defecturam, sicut nunc perijt lex Iudaeorum, et legem Christianorum vsque in finem seculi permansuram. CAPVT 22. De vita, et nomine Mahometi. Promisi in superioribus aliquid narrare de vita Mahometi legislatoris Sarracenorum, prout vidi in scriptis, vel audiui in partibus illis. Itaque Macho, siue Machon, vtrum in secunda syllaba scribatur N, litera, vel non idem refert: et si tertia syllaba addatur, et dicatur Machomet, vel etiam quarta, Machometus, nihil differt, quod semper idem nomen representat. Ipsi tamen illum saepius nominant Machon. Putatur autem istum Mahomet habuisse generationis ortum de Ismael Abrahae filio naturali de concubina Agar, vnde et vsque hodie quidam Sarracenorum dicuntur Ismaelitae, alij Agareni: sed et quidam Moabitae, et Ammonitae, a duobus Loth filijs Moab et Amon, genitis per incestum de proprijs filiabus.