Celebrato post hoc prandio satis morose, quia nunquam est vltra semel edendum in die, de quo et eius administratione nunc longum est scribere, adsunt gesticulatores, mira visu, suauiaque auditu pedibus, manibus, brachijs, humeris, capitibus, et toto corpore, ac ad singulos gestus, correspondentes debito vocis sono. Et semper finem horum mirabilium cantilena subsequitur musicorum. Ex hoc ioculatores praesto sunt, et Magi, qui suis incantationibus praestant praestigia multa. Imprimis faciunt videri Solem et Lunam, oriendo, descendendo consuetum diei intra Basilicam peragere cursum, cum tanta nimietate splendoris, vt vix se inuicem homines valeant recognoscere prae fulgore, dicentes et mentientes, Solem et Lunam coeli hanc mittere reuerentiam Imperatori. Hinc pari ludo comparent speciosae puellae ducere semitas et choreas, nobili gestu nobilissimum ferre poculum lactis equarum in aureis vasis, de quo, ponentes se in genibus, tradunt potum dominis et dominabus. Tunc portantur et milites in equis, et armis quoque pleni atque parati, qui feruentibus sonipedibus se inuicem cuspidibus ad fragorem magnum configentes lanceas comminuunt, et fragmenta per mensas, et pauimenta discurrunt. Ac deinde fantastice venantur per aulam, cum canibus et papionibus, ad ceruos, lupos, vrsos, et apros, ad lepores, et marmotas. Quae singula cum ad horam pascant vana delectatione sensus corporeos, miseriam tamen inserunt piae menti, quod tot et tanti homines, neglecta prorsus animi salute, his diabolicis operationibus se dederunt in toto. Nam certo non ita sine daemonum consolatione et familiaritate praemissa confingi dicerem. Nota: a Cambalu ad viginti dietas, est pulchrum nemus girans octo dietas in circuitu, in quo sunt omnia genera animalium: custodes habet circa eum. Triennio vel quadriennio visitat illud Imperator, et cum multa gente nemus circumdat, canes emittuntur et aues, cum multo clamore, et feras congregant in medio nemoris, ad planiciem sibi sitam. Tunc Imperator prius iacit quinque sagittas, postea alij: tunc Imperator dicit, Eya, hoc est, mina bestijs, et sicut quilibet capit sagittam suam signatam, percussam, aliis recedentibus ad sua loca. Odericus.