A Dhiarmaid gu mion an torc; Fa leat is truagh dha chinn, A ghille nan arm roinn ghoirt. Imicheas, bu thurus goimh, Agus tomhaisidh dhoibh an torc. Guinidh a fhriogh nimh, garbh Bonn an laoich bu gharbh an trod. Tuiteas an sin air an raon, Mac O’Dhuinn nior aoibh feall; ’N a luidhe do thaobh an tuirc, Ach sin e dhuit gu doirbh. A ta se an sin fa chreuchd Mac O’Dhuinn caomh an gleachd; Aon mhacan fulangach nam Fiann ’S an tulach so chitheam fa fheart. Seabhag suilghorm Easruaidh, Fear le’m beireadh buaidh gach àir, An deigh a thorchairt le torc Fa thulchain a chnuic so a ta. Diarmad Mac O’Dhuinn aibheil, A thuitcam troimh eud; mo nuar! Bu ghile a bhràgh’d no grian, Bu dheirge a bheul no blàth caora. Fa buidhe innis a fhalt, Fada rosg barghlan fa liosg, Guirme agus glaise ’n a shùil, Maise ’us caise cùl nan cleachd. Binneas ’us grinneas ’n a ghlòir, Gile ’n a dhoid bhar-dhearg bhlàth, Meud agus éifeachd ’s an laoch Seang ’us saor ’n a chneas bàn. Cothaich ’us mealltair bhan, Mac O’Dhuinn bu mhòr buaidh, ’S an t-suiridh cha thog sùil, O chuireadh ùir air a ghruaidh. Immirdich fhaoghaid ’us each, Fear an éigin chreach nar char, Gille b’fhearr gaisge ’us sitheadh, Ach is truagh mar a theich ’s a ghleann. Gleannsìth. _English Translation._ THE AUTHOR OF THIS IS ALLAN M’RORIE.