[45] Boethius is no heretic. By the sixth century _uel_ had lost its strong separative force. Cp. "Noe cum sua uel trium natorum coniugibus," Greg. Tur. _H.F._ i. 20. Other examples in Bonnet, _La Latinité de Grég. de Tours_, p. 313, and in Brandt's edition of the _Isag._ Index, s.v. _uel_. [46] _Vide Cons._ i. pr. 3 (_infra_, p. 140), and cf. Dante, _De Mon._ iii. 16, 117. [47] _Ut quia_. A very rare use. Cf. Baehrens, _Beiträge zur lat. Syntaxis_ (_Philologus_, Supplementband xii. 1912). It perhaps=Aristotle's [Greek: oion epei]. Cf. McKinlay, _Harvard Studies in Cl. Philol._ xviii. 153. [48] _In integro_=_prorsus_; cf. Brandt, _op. cit._ Index, s.v. _integer_. [49] The doctrine is orthodox, but note that Boethius does not say _ex nihilo creauit_. _Vide infra_, p. 366 ll. 24 ff. [50] _Vide infra, Cons._ iv. pr. 6, p. 342 l. 54. [51] e.g. Ishmael also [Greek: kata sarka gegennaetai] Gal. iv. 23. [52] Cf. "populus dei mirabiliter crescens ... quia ... erant suspecta... laboribus premebatur," Aug. _De Ciu. Dei_, 18. 7. For other coincidences see Rand, _op. cit._ pp. 423 ff. ANICII MANLII SEVERINI BOETHII V.C. ET INL. EXCONS. ORD. PATRICII INCIPIT LIBER CONTRA EVTYCHEN ET NESTORIVM DOMINO SANCTO AC VENERABILI PATRI IOHANNI DIACONO BOETHIVS FILIVS Anxie te quidem diuque sustinui, ut de ea quae in conuentu mota est quaestione loqueremur. Sed quoniam et tu quominus uenires occupatione distractus es et ego in crastinum constitutis negotiis implicabor, mando litteris quae coram loquenda seruaueram. Meministi enim, cum in concilio legeretur epistola, recitatum Eutychianos ex duabus naturis Christum consistere confiteri, in duabus negare: catholicos uero utrique dicto fidem praebere, nam et ex duabus eum naturis consistere et in duabus apud uerae fidei sectatores aequaliter credi. Cuius dicti nouitate percussus harum coniunctionum quae ex duabus naturis uel in duabus consisterent differentias inquirebam, multum scilicet referre ratus nec inerti neglegentia praetereundum, quod episcopus scriptor epistolae tamquam ualde necessarium praeterire noluisset. Hic omnes apertam esse differentiam nec quicquam in eo esse caliginis inconditum confusumque strepere nec ullus in tanto tumultu qui leuiter attingeret quaestionem, nedum qui expediret inuentus est.