The Theological Tractates and The Consolation of PhilosophyBoethius
Religion
The Theological Tractates and The Consolation of Philosophy
Boethius
Happiness; Philosophy and religion; Theology -- Early works to 1800; Theology -- History -- Early Church, ca. 30-600
Quisquis composito serenus aeuo
Fatum sub pedibus egit[85] superbum
Fortunamque tuens utramque rectus
Inuictum potuit tenere uultum,
Non illum rabies minaeque ponti 5
Versum funditus exagitantis aestum
Nec ruptis quotiens uagus caminis
Torquet fumificos Vesaeuus ignes
Aut celsas soliti ferire turres
Ardentis uia fulminis mouebit. 10
Quid tantum miseri saeuos tyrannos
Mirantur sine uiribus furentes?
Nec speres aliquid nec extimescas,
Exarmaueris impotentis iram.
At quisquis trepidus pauet uel optat, 15
Quod non sit stabilis suique iuris,
Abiecit clipeum locoque motus
Nectit qua ualeat trahi catenam.
[85] _Fortasse_ iecit; cf. Verg. _Georg._ ii. 491 _sq._
IV.
Who mildly can his age dispose,
And at his feet proud destiny throws:
Who stoutly doth each chance behold,
Keeping his countenance uncontrolled:
Not him the ocean's rage and threat,
Stirring the waves with angry heat,
Nor hot Vesuvius when he casts
From broken hills enflaméd blasts,
Nor fiery thunder can dismay,
Which takes the tops of towers away.
Why do fierce tyrants us affright,
Whose rage is far beyond their might?
For nothing hope, nor fear thou harm,
So their weak wrath thou shalt disarm.
But he whom hope or terror takes,
Being a slave, his shield forsakes,
And leaves his place, and doth provide
A chain wherewith his hands are tied.
IV.
"Sentisne," inquit, "haec atque animo inlabuntur tuo, an [Greek: onos
luras]? Quid fles, quid lacrimis manas?
[Greek: Exauda, mae keuthe nooi.]
Si operam medicantis exspectas, oportet uulnus detegas."
Tum ego collecto in uires animo: "Anne adhuc eget admonitione nec per se
satis eminet fortunae in nos saeuientis asperitas? Nihilne te ipsa loci
facies mouet? Haecine est bibliotheca, quam certissimam tibi sedem nostris
in laribus ipsa delegeras? In qua mecum saepe residens de humanarum
diuinarumque rerum scientia disserebas? Talis habitus talisque uultus erat,
*cum tecum naturae secreta rimarer, cum mihi siderum uias radio
describeres, cum mores nostros totiusque uitae rationem ad caelestis
ordinis exempla formares? Haecine praemia referimus tibi obsequentes? Atqui
tu hanc sententiam Platonis ore sanxisti: beatas fore res publicas, si eas
uel studiosi sapientiae regerent uel earum rectores studere sapientiae
contigisset. Tu eiusdem uiri ore hanc sapientibus capessendae rei publicae
necessariam causam esse monuisti, ne improbis flagitiosisque ciuibus urbium
relicta gubernacula pestem bonis ac perniciem ferrent.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account