The Theological Tractates and The Consolation of PhilosophyBoethius
Religion
The Theological Tractates and The Consolation of Philosophy
Boethius
Happiness; Philosophy and religion; Theology -- Early works to 1800; Theology -- History -- Early Church, ca. 30-600
Hanc igitur auctoritatem secutus quod a te inter secreta otia didiceram
transferre in actum publicae administrationis optaui. Tu mihi et qui te
sapientium mentibus inseruit deus conscii nullum me ad magistratum nisi
commune bonorum omnium studium detulisse. Inde cum inprobis graues
inexorabilesque discordiae et quod conscientiae libertas habet, pro tuendo
iure spreta potentiorum semper offensio.
Quotiens ego Conigastum in inbecilli cuiusque fortunas impetum facientem
obuius excepi, quotiens Triguillam regiae praepositum domus ab incepta,
perpetrata iam prorsus iniuria deieci, quotiens miseros quos infinitis
calumniis inpunita barbarorum semper auaritia uexabat, obiecta periculis
auctoritate protexi! Numquam me ab iure ad iniuriam quisquam detraxit.
Prouincialium fortunas tum priuatis rapinis tum publicis uectigalibus
pessumdari non aliter quam qui patiebantur indolui.
Cum acerbae famis tempore grauis atque inexplicabilis indicta coemptio
profligatura inopia Campaniam prouinciam uideretur, certamen aduersum
praefectum praetorii communis commodi ratione suscepi, rege cognoscente
contendi et ne coemptio exigeretur, euici. Paulinum consularem uirum cuius
opes Palatinae canes iam spe atque ambitione deuorassent, ab ipsis hiantium
faucibus traxi. Ne Albinum consularem uirum praeiudicatae accusationis
poena corriperet, odiis me Cypriani delatoris opposui. Satisne in me magnas
uideor exaceruasse discordias? Sed esse apud ceteros tutior debui qui mihi
amore iustitiae nihil apud aulicos quo magis essem tutior reseruaui. Quibus
autem deferentibus perculsi sumus? Quorum Basilius olim regio ministerio
depulsus in delationem nostri nominis alieni aeris necessitate compulsus
est. Opilionem uero atque Gaudentium cum ob innumeras multiplicesque
fraudes ire in exilium regia censura decreuisset cumque illi parere
nolentes sacrarum sese aedium defensione tuerentur compertumque id regi
foret, edixit: uti ni intra praescriptum diem Rauenna urbe decederent,
notas insigniti frontibus pellerentur. Quid huic seueritati posse astrui
uidetur? Atqui in eo die deferentibus eisdem nominis nostri delatio
suscepta est. Quid igitur? Nostraene artes ita meruerunt? An illos
accusatores iustos fecit praemissa damnatio? Itane nihil fortunam puduit si
minus accusatae innocentiae, at accusantium uilitatis?[86] At cuius
criminis arguimur summam quaeris? Senatum dicimur saluum esse uoluisse.
Modum desideras? Delatorem ne documenta deferret quibus senatum maiestatis
reum faceret impedisse criminamur.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account