Foedus pangere Hebraice _Karath_ idem sonat ac “caedere.” Vide Gen. 15 : 17–19; 21 : 22–24, etc. Vide etiam Trumbull’s _Blood Covenant_, pp. 265–267, 322 _et seq._, Lane’s _Arab. Eng. Lex._, et Freytag’s _Lex. Arab. Latin_, s. vv. “Khatan,” “Khatana.” Footnote 648: Vide Fuerst’s _Heb. Lex._, s. v. “Khatan;” etiam Exod. 4 : 25, 26. Footnote 649: Burckhardt, in suis _Proverbiis Arabicis_ (pp. 139 _seqq._), moris huius meminit; Lane autem in suo _Modern Egyptians_ (I, 218) idem perhibet. Verum ego loquar de quaestione e fontibus fide dignis testium integerrimorum. Burckhardt enim asserit “clavim” magis idoneam putari a plebecula in Ægypto Superiori in examine hoc instituendo quam digitum. Footnote 650: Burckhardt meminit differentiae cuiusdam huiusmodi; constat tamen eum morem camisiam sponsae adhibendi nonnisi cognovisse. ----- EXHIBITING THE EVIDENCES. In Syria, veluti in Ægypto, tela cruenta, vel indusium sanguine maculatum loco probae castitatis testimoniique matrimonii habetur. In Sinis “linteolum” ferculo a famulo offertur sponso, ubi is cubiculum nuptiale primum intrat, quod his thalamo insternit, parentibus sponsae, sanguine inquinatum ad praeservandum traditurus.[651] Apud Dahomeanos thalamus, nocte nuptiarum gossypina nova impressa (vulgo “calico”) consternitur, postero autem die, si cuncta e sententia successerint, _godo_ (ligatura, quae Anglis “T bandage” sonat) ad amicos sponsae cum triumpho deportatur ... dum sponsus lodiculam thalami exhibet.[652] In Ægypto indumenta nuptialia, vestigiis manus cruentae notata, “erant post nuptias supra fores domus rustici suspensa.”[653] Alias sponsa poterat postridie nuptiarum amicis se sistere indusio sanguine maculato supra alias vestes induta, atque in responsum coram eis congratulantibus saltare rogata.[654] Soluit, porro, indusium hoc amicis visum venientibus exhiberi, aut vero ad examinandum a vicinis in domos circumferri.[655] Mores consimiles in quibusdam etiam Syriae partibus usuvenerunt. Ubi mappa vel pannus specialis in Ægypto Superiori adhibetur, haec, quamprimum madere cruore contingat, a sponso mulieribus praestolantibus foras exporrigitur. Mater sponsae, eam obtentam marito tradit, hic autem tiarae (Turcis _turban_) suae apponit, seque primoribus senioribusque populi in aedibus suis ut hospites congregatis sistit. Hi, testimonium istud illibatae filiae suae castitatis servatae intelligentes, atque insimul eam nunc foedere matrimonii in uxorem accitam, inclinatione reverenter facta, ei apprecantes aiunt: “Fidem facio.”[656] In oris Africae occiduis, apud populos magis primaevos, indumentum sanguine commaculatum vicinis exhiberi consuevit. Quinimo et apud humaniores Christianorum gentes mos viget vestem hanc die Solis post nuptias in fana, ut a cunctis cernatur, deferendi atque exhibendi.[657] Siquidem absque veste hac cruentata indicium matrimonii est nullum.