O heroes, that had once a nobler aim, O heroes, sprung from many a godlike line, What will ye do, unmindful of your fame, And of your race divine? But they, by these prevailing voices now Lured, evermore draw nearer to the land, Nor saw the wrecks of many a goodly prow, That strewed that fatal strand; Or seeing, feared not—warning taking none From the plain doom of all who went before, Whose bones lay bleaching in the wind and sun, And whitened all the shore. “QUIN HUC, FREMEBANT.” “QUIN huc,” fremebant, “dirigimus ratem: Hic, dote læti divitis insulæ, Paullisper hæremus, futuri Nec memores operis, nec acti: “Curas refecti cras iterabimus, Si qua supersunt emeritis novæ Pexisse pernices acuta Canitiem pelagi carina.” O rebus olim nobilioribus Pares: origo Dî quibus ac Deæ Heroës! oblitine famiæ Hæc struitis, generisque summi? Atqui propinquant jam magis ac magis, Ducti magistra voce, solum: neque Videre prorarum nefandas Fragmina nobilium per oras; Vidisse seu non poenitet—ominis Incuriosos tot præëuntium, Quorum ossa sol siccantque venti, Candet adhuc quibus omnis ora. CARMEN SÆCULARE. MDCCCLIII. “Quicquid agunt homines, nostri est farrago libelli.” ACRIS hyems jam venit: hyems genus omne perosa Foemineum, et senibus glacies non æqua rotundis: Apparent rari stantes in tramite glauco; Radit iter, cogitque nives, sua tela, juventus. Trux matrona ruit, multos dominata per annos, Digna indigna minans, glomeratque volumina crurum; Illa parte senex, amisso forte galero, Per plateas bacchatur; eum chorus omnis agrestum Ridet anhelantem frustra, et jam jamque tenentem Quod petit; illud agunt venti prensumque resorbent. Post, ubi compositus tandem votique potitus Sedit humi; flet crura tuens nive candida lenta, Et vestem laceram, et venturas conjugis iras: Itque domum tendens duplices ad sidera palmas, Corda miser, desiderio perfixa galeri. At juvenis (sed cruda viro viridisque juventus) Quærit bacciferas, tunica pendente, {145a} tabernas: Pervigil ecce Baco furva depromit ab arca Splendidius quiddam solito, plenumque saporem Laudat, et antiqua jurat de stripe Jamaicæ. O fumose puer, nimium ne crede Baconi: Manillas vocat; hoc prætexit nomine caules. Te vero, cui forte dedit maturior ætas Scire potestates herbarum, te quoque quanti Circumstent casus, paucis (adverte) docebo. Præcipue, seu raptat amor te simplicis herbæ, {145b} Seu potius tenui Musam meditaris avena, Procuratorem fugito, nam ferreus idem est. Vita semiboves catulos, redimicula vita Candida: de coelo descendit σῶζε σεαυτόν. Nube vaporis item conspergere præter euntes Jura vetant, notumque furens quid femina possit: Odit enim dulces succos anus, odit odorem;