Dixit Victor angelus servo Milconis: ut trans mare se conferret Pedem imposuit supra petram Ibique: exinde manent impressa ejus vestigia. V. Profectus est trans Alpes omnes, Trajecto mari; (quæ fuit felix expeditio) Et apud Germanum remansit In Australi parte Latii. VI. In insulis maris Tyrrheni Mansit: uti memoro Legit canonus apud Germanum Sicut testantur historiæ. VII. In Hiberniam venit Admonitus angelorum apparitionibus Sæpius in visionibus videbat Se debere denuo eo redire. VIII. Salutaris erat Hiberniæ Adventus Patricii ad Fochlaidios Audiebat a longe vocem invocantium Infantium de silvis Fochlaid. IX. Rogabant ut ad eos veniret sanctus Qui discurrebat per Latium Ut converteret ab errore Populos Hiberniæ ad viam vitæ. X. Vates Hiberniæ vaticinabantur Adventurum tempus pacis novum Quæ duratura sit in perpetuum Unde deserta foret Temorea sub silentio. XI. Sui Druydæ Loegario Adventum Patricii non cælabant Adimpleta sunt vaticinia De domino quem predicabant. XII. Carus erat Patricius usq. mortem Exhibit et strenuus in exterminandis erroribus Ex ninc merita ejus exaltata sunt Supra nationes hominum. XIII. Hymnos et Apocalypsin Et tres quinquagenas _psalmorum_ in dies canenat Prædicabat, baptizabat, orabat, Et a laudibus dei non cessabat. XIV. Nec temporis algor impediebat Quo minus maneret de nocte in mediis aquis Ad cœli potiandum gaudium Prædicabat de die super collibus. XV. In fonte sian ad aquilonem juxta Bennaboirche (Qui fons nunquam deficit) Decantabat centum psalmos singulis noctibus Regi angelorum inserviendo. XVI. Cubabat postea super nuda petra Cassula amictus madida Saxum fuit ejus pulvinar Sic arcebat a corpore remissionem. XVII. Prædicabat evangelium populis, Multas virtutes et signa simul operatus Curabat cæcos et leprosos: Mortuos revocabat ad vitam. XVIII. Patricius prædicabat Scotis Passus multos labores in Latio Ut venirent in die judicii Quos convertit ad vitam æternam. XIX. Filii Emeri, Filii Erimonii, Omnes seducti a dæmone, Quos et recondidit Sathanas In magno puteo infeniali. XX. Donec advenit apostolus Qui eos preservavit, licet turbines vehementes Qui prædicavit annis sexagihta Crucem Christi populis Feniorum. XXI. Super populos Hiberniæ erant tenebræ Populos adorantes idola Non credebant in veram Deitatem Trinitatis veræ. XXII. Ardmachæ est regni sedes Futura æterni nominis populis Emaniæ Et est ecclesia celebris in Dundalethglas Nec gratum quod Temoria deseratur. XXIII. Patricius quando cepit infirmari Desiderabat ire Ardmacham Sed Angelus Dei ad eum venit In via in medio die. XXIV. Venit versus Ausirum ad Victorem angelum (Is fuit qui eum accersivit) Rubus in quo angelus erat exarsit Et ex eo ipsum alloquebatur. XXV.