236 V. vii. 1. Christus in carnis substantia surrexit. 237 I. x. 1. supra, p. 91.—III. xvi. 8. Ἕνα καὶ αὐτὸν εἰδὼς Ἰησοῦν Χριστὸν, ᾧ ἠνοίχθησαν αἱ πύλαι τοῦ οὐρανοῦ διὰ τὴν ἔνσαρκον ἀνάληψιν αὐτοῦ· ὃς καὶ ἐν τῇ αὐτῇ σαρκὶ, ἐν ᾗ καὶ ἔπαθεν, ἐλεύσεται, τὴν δόξαν ἀποκαλύπτων τοῦ Πατρός. 238 IV. viii. 1.——Deum, qui in regnum cœlorum introducit Abraham et semen ejus, quod est Ecclesia, per Jesum Christum; cui et adoptio redditur et hæreditas quæ Abrahæ promissa est. 239 IV. xx. 3. Et Sapientia, quæ est Spiritus, erat apud eum ante omnem constitutionem. 240 See p. 89, note 2. 241 See p. 91, note 8. 242 IV. xxxviii. 1. Καὶ διὰ τοῦτο ὡς νηπίοις ὁ ἄρτος ὁ τέλειος τοῦ Πατρὸς γάλα ἡμῖν ἑαυτὸν παρέσχεν, ὅπερ ἦν ἡ κατ᾽ ἄνθρωπον αὐτοῦ παρουσία· ἵνα ὡς ὑπὸ μασθοῦ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ τραφέντες, καὶ διὰ τῆς τοιαύτης γαλακτουργίας ἐθισθέντες τρώγειν καὶ πίνειν τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ, τὸν τῆς ἀθανασίας ἄρτον, ὅπερ ἐστὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς, ἐν ἡμῖν αὐτοῖς κατασχεῖν δυνηθῶμεν. 243 III. xvii. 2. Quem et descendisse Lucas ait post ascensum Domini super discipulos in Pentecoste, habentem potestatem omnium gentium ad introitum vitæ et adapertionem novi testamenti: unde et omnibus linguis conspirantes hymnum dicebant Deo; Spiritu ad unitatem redigente distantes tribus, et primitias omnium gentium offerente Patri. 244 V. vi. 1. Cum autem Spiritus hic commixtus animæ unitur plasmati, propter effusionem Spiritus spiritualis et perfectus homo factus est: et hic est qui secundum imaginem et similitudinem factus est Dei. Si autem defuerit animæ spiritus, animalis vere est, qui est talis, et carnalis derelictus imperfectus est; imaginem quidem habens in plasmate, similitudinem vero non assumens per Spiritum. 245 V. vi. 1. supra.—viii. 2. Qui ergo pignus Spiritus habent, et non concupiscentiis carnis serviunt, sed subjiciunt semetipsos Spiritui, ac rationabiliter conversantur in omnibus, juste Apostolus spirituales vocat, quoniam Spiritus Dei habitat in ipsis. Incorporales autem spiritus non erunt homines spirituales; sed substantia nostra, id est, animæ et carnis adunatio, assumens Spiritum Dei, spiritualem hominem perficit. Eos autem qui abjiciunt quidem Spiritus consilium, carnis autem voluntatibus serviunt, ... hos δικαίως ὁ Ἀπόστολος σαρκικοὺς καλεῖ. 246 V. ix. 2. Quotquot autem timent Deum, et credunt in adventum Filii ejus, et per fidem constituunt in cordibus suis Spiritum Dei, hi tales juste homines dicentur et mundi et spirituales et viventes Deo; quia habent Spiritum Patris, qui emundat hominem et sublevat in vitam Dei ... et ex utrisque factus est vivens homo; vivens quidem propter participationem Spiritus, homo autem propter substantiam carnis.