514 V. xxviii. 2. Cujus adventum Joannes in Apocalypsi significavit ita: “Et bestia quam videram, similis erat pardo.... Si quis gladio occiderit, oportet eum in gladio occidi. Hic est sustinentia et fides sanctorum.” Post deinde et de armigero ejus, quem et pseudoprophetam vocat: “Loquebatur,” inquit, “quasi draco, et potestatem primæ bestiæ omnem faciebat in conspectu ejus: et facit terram, et qui habitant in ea, ut adorarent bestiam primam, cujus curata est plaga mortis ejus. Et faciet signa magna, ut et ignem faciat de cœlo descendere in terram in conspectu hominum, et seducet inhabitantes super terram.” Hæc ne quis eum divina virtute putet signa facere, sed magica operatione. Et non est mirandum, si dæmoniis et apostaticis spiritibus ministrantibus ei, per eos faciat signa, in quibus seducat habitantes super terram. “Et imaginem,” ait, “jubebit fieri bestiæ, et spiritum dabit imagini, uti et loquatur imago, et eos qui non adoraverint eam, faciet occidi. Et characterem autem,” ait, “in fronte, et in manu dextra faciet dari, ut non possit aliquis emere vel vendere, nisi qui habet characterem nominis bestiæ, vel numerum nominis ejus; et esse numerum sexcentos sexaginta sex, quod est, sexies centeni, et deni sexies, et singulares sex;” in recapitulationem universæ apostasiæ ejus, quæ facta est in sex millibus annorum. 515 V. xxx. 1. Καὶ πρῶτον μὲν ζημία ἐν τῷ ἀποτυχεῖν τῆς ἀληθείας, καὶ τὸ μὴ ὂν ὡς ὂν ὑπολαβεῖν· ἔπειτα δὲ τοῦ προσθέντος ἢ ἀφελόντος τι τῆς γραφῆς, ἐπιτιμίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἔχοντος, εἰς αὐτὴν ἐμπεσεῖν ἀνάγκη τὸν τοιοῦτον. ἐπακολουθήσει δὲ καὶ ἕτερος οὐχ ὁ τυχὼν κίνδυνος τοῖς ψευδῶς προειληφόσιν εἰδέναι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου ὄνομα· εἰ γὰρ ἄλλο μὲν οὗτοι δοκοῦσιν, ἄλλο δὲ ἐκεῖνος ἔχων ἐλεύσεται, ῥᾳδίως ἐξαπατηθήσονται παρ᾽ αὐτοῦ· ὡς μηδέπου παρόντος ἐκείνου, ὃν φυλάσσεσθαι προσήκει.