fractam Romam diu non supervixerat, sed protinus rebus excessit[79] humanis. Igitur dum ejus animus ancipiti negotio inter ire, & non ire fluctuaret, secumque deliberans tardaret, placita[80] ei legatio à Roma advenit. Nam Leo Papa per se ad eum accedit in Acroventu Mambolejo,[81] ubi Mincius amnis commeantium frequentatione transitur. Qui mox[82] deposito exercitus furore, & rediens quà venerat, idest, ultra Danubium, promissa pace discessit: illud prae omnibus denuncians, atque interminando discernens,[83] graviora se in Italiam illaturum, nisi ad se Honoriam Valentiniani Principis germanam, filiam Placidiae Augustae, cum portione sibi regalium opum debita mitteret.[84] Ferebatur enim quia haec Honoria, dum propter aulae decus, ac[85] castitatem teneretur nutu fratris inclusa, clandestino[86] eunucho misso Attilam invitasset, ut contra fratris potentiam ejus patrociniis uteretur: prorsus indignum facinus, ut licentiam libidinis malo publico compararet. FOOTNOTES: [77] A. ut apparet. [78] A. sui. [79] A. excesserit. [80] A. placida. [81] Garet. alias agro Venetum Ambulejo. ita Ambros. [82] A. Qui mox deposuit exercitatus furorem, & rediens quo venerat &c. [83] A. decernens. [84] A. mitterent. [85] A. ad castitatem. [86] A. clam. IV EX VITA MS. SANCTI ANIANI EPISCOPI AURELIANENSIS _Du Chesne: Historiae Francorum Scriptores Coaetanei (1636), Vol. I, p. 521._ Hunorum gens perfida vaginâ suae habitationis egressa, crudelitate saevissima in plurimarum gentium frendebat pericula. Cuius ad satiandam rabiem, truculentus Attila tenebat regiam dignitatem. Cúmque vulgatum esset in populo, quòd suae ferocitatis impetu Gothis obviam properans, extenderet ad amnem Ligericum, ut subversis Aurelianensium moenibus, satiaret suae malitiae incrementa. Tunc vir Domini Anianus, non ut in defensione hominum speraret elegit, sed Apostolicae memor sententiae, qua per beatum Petrum praecipimur, Subditi estote propter Dominum, sive Regi quasi praecellenti, sive Ducibus, quasi ab eo missis ad vindictam malefactorum, laudem verò bonorum. Arelatensem urbem expetere decrevit, et Aiecium Patritium, qui sub Romano Imperio in Galliis Rempublicam gubernabat, videndum expetuit, ut ei furorem rebellium cum periculo suorum civium intimaret.