Quo, vesane, ruis? teneas utrumque licebit Oceanum, laxet rutilos tibi Lydia fontes, iungatur solium Croesi Cyrique tiara: numquam dives eris, numquam satiabere quaestu. semper inops quicumque cupit. contentus honesto Fabricius parvo spernebat munera regum 201 sudabatque gravi consul Serranus aratro et casa pugnaces Curios angusta tegebat. haec mihi paupertas opulentior, haec mihi tecta culminibus maiora tuis. ibi quaerit inanes 205 luxuries nocitura cibos; hic donat inemptas terra dapes. rapiunt Tyrios ibi vellera sucos et picturatae saturantur murice vestes; hic radiant flores et prati viva voluptas ingenio variata suo. fulgentibus illic 210 surgunt strata toris; hic mollis panditur herba sollicitum curis non abruptura soporem. turba salutantum latas ibi perstrepit aedes; hic avium cantus, labentis murmura rivi. vivitur exiguo melius; natura beatis 215 omnibus esse dedit, si quis cognoverit uti. haec si nota forent, frueremur simplice cultu, classica non gemerent, non stridula fraxinus iret, nec ventus quateret puppes nec machina muros. * * * * * Page 41 left them, either wresting them from the living owners or fastening upon them as an inheritor. Massed riches are piled up and a single house receives the plunder of a world; whole peoples are forced into slavery, and thronging cities bow beneath the tyranny of a private man.