seu tu sanguineis ululantia Dindyma Gallis incolis et strictos Curetum respicis enses: 270 exitio succurre meo! compesce furentem! comprime ferales torvi praedonis habenas!” Talibus ille ferox dictis fletuque decoro vincitur et primi suspiria sensit amoris. tunc ferrugineo lacrimas deterget amictu 275 et placida maestum solatur voce dolorem: “Desine funestis animum, Proserpina, curis et vano vexare metu. maiora dabuntur sceptra nec indigni taedas patiere mariti. ille ego Saturni proles, cui machina rerum 280 servit et inmensum tendit per inane potestas. amissum ne crede diem: sunt altera nobis sidera, sunt orbes alii, lumenque videbis purius Elysiumque magis mirabere solem cultoresque pios; illic pretiosior aetas, 285 aurea progenies habitat, semperque tenemus quod superi meruere semel. nec mollia desunt prata tibi; Zephyris illic melioribus halant perpetui flores, quos nec tua protulit Henna. est etiam lucis arbor praedives opacis 290 fulgentes viridi ramos curvata metallo: haec tibi sacra datur fortunatumque tenebis autumnum et fulvis semper ditabere pomis. parva loquor: quidquid liquidus complectitur aër, quidquid alit tellus, quidquid maris aequora verrunt, 295 quod fluvii volvunt, quod nutrivere paludes, cuncta tuis pariter cedent animalia regnis lunari subiecta globo, qui Septimus auras ambit et aeternis mortalia separat astris. * * * * * Page 339 strains, or thou hauntest mount Dindymus, ahowl with self-mutilated Galli, and beholdest the naked swords of the Curetes, aid me in my bitter need; frustrate Pluto’s mad lust and stay the funereal reins of my fierce ravisher.”